DNA मराठी

हायलाईट

Vikhe Patil

Vikhe Patil: टंचाई निधीतून निधी वेळेत उपलब्ध करून देणार; मंत्री विखेंची ग्वाही  

Vikhe Patil : “पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या कुटुंबियांच्या संदर्भात काँग्रेस अध्यक्ष मल्लिकार्जुन खरगे यांनी केलेले विधान हे संपूर्णपणे वैफल्यग्रस्त भावनेतून आहे. सर्व स्तरांवर पक्षाला येत असलेल्या अपयशाची ही एक केविलवाणी कबुली असून, अत्यंत खालच्या स्तरावरील वक्तव्य करून त्यांनी राजकारणातील सर्व संकेत मोडीत काढले आहेत,” अशी खरमरीत टीका जलसंपदा तथा पालकमंत्री राधाकृष्ण विखे पाटील यांनी माध्यमांशी बोलताना केली. मल्लिकार्जुन खरगे यांनी केलेल्या वक्तव्याचा तीव्र शब्दांत निषेध करून मंत्री विखे पाटील म्हणाले की, राजकारणामध्ये काही सभ्यता आणि संकेत पाळायचे असतात, परंतु खरगे यांच्यासारख्या ज्येष्ठ नेत्याकडून अशा पद्धतीचे अनुद्गार काढले जाणे अत्यंत दुर्दैवी आहे. राजकीय विरोधाच्या नावाखाली इतक्या खालच्या पातळीवर जाऊन वक्तव्य करणे ही कॉग्रेसने गाठलेली वैचारिक दिवाळखोरीची परिसीमा आहे. कॉग्रेस पक्षाला सर्वच स्तरांवर मोठे अपयश येत असून, देशातील जनतेने वेळोवेळी दिलेला पराभवाचा कौल त्यांना अजूनही पचविता आलेला नाही. वेगवेगळ्या कारणांसाठी त्यांनी अनेक आंदोलने करून पाहिली, सीजेपीचाही आधारही घेऊन पाहिला; पण देशातील सुज्ञ जनता त्यांना प्रतिसाद द्यायला अजिबात तयार नाही. त्यामुळेच आता वैफल्यग्रस्त भावनेतून त्यांची ही वादग्रस्त वक्तव्ये समोर येऊ लागली आहेत. देशाच्या लोकप्रिय पंतप्रधानांच्या कुटुंबियांबद्दल अपमानकारक भाषा देशातील सुजाण जनता कधीही सहन करणार नाही आणि राजकारणातील संकेत मोडणाऱ्या लोकांना जनता कधीही थारा देणार नाही, असा इशाराही मंत्री विखे पाटील यांनी दिला. रायगड जिल्ह्यातील कर्जत येथील ऊर्जा प्रकल्पाचा मूळ विषय नीट समजून न घेता त्यावर राजकीय भाष्य करणे योग्य नाही, असे स्पष्ट करत पालकमंत्री म्हणाले की, “मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी या संदर्भातील सर्व भूमिका स्पष्टपणे मांडली आहे. तिथे सुरू होणाऱ्या आधुनिक ऊर्जा प्रकल्पामुळे राज्याचा विजेचा प्रश्न कायमचा सुटणार आहे. या प्रकल्पामुळे स्थानिक पर्यावरणाला कोणताही धोका निर्माण होईल, अशी वस्तुस्थिती नाही. उलट, नियोजित क्षेत्रापेक्षा दुप्पट वृक्षारोपण करून निसर्गाचे संवर्धन अधिक प्रभावीपणे केले जाणार आहे.” जिल्ह्यातील चारा टंचाईच्या उपाययोजनांबाबत माहिती देताना मंत्री विखे पाटील म्हणाले की, पशुधनासाठी चाऱ्याचे सूक्ष्म नियोजन प्रशासकीय पातळीवर करण्यात आले आहे. चाऱ्याला जिल्हाबंदी केल्याने जर कुठे काही प्रश्न निर्माण होत असतील, तर छत्रपती संभाजीनगर आणि अहिल्यानगरच्या जिल्हाधिकाऱ्यांशी तातडीने चर्चा करून यावर तात्काळ सुवर्णमध्य काढला जाईल. सध्या कमी पाण्यात कमी जागेत पौष्टिक चारा उपलब्ध करून देणाऱ्या ‘हायड्रोपोनिक्स’ तंत्रज्ञानाचा उपयोग करून चारा निर्मिती करण्यालाच प्रशासनाने प्राधान्य दिले आहे. यासाठी जिल्हा नियोजन समिती किंवा टंचाई निधीतून आवश्यक तो निधी वेळेत उपलब्ध करून देण्याचे प्रयत्न सुरू असल्याचे त्यांनी स्पष्ट केले.

Vikhe Patil: टंचाई निधीतून निधी वेळेत उपलब्ध करून देणार; मंत्री विखेंची ग्वाही   Read More »

sujay vikhe

Sujay Vikhe : श्रेयवादापेक्षा कर्मचाऱ्यांना न्याय मिळणे महत्त्वाचे

Sujay Vikhe : साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर विखे पाटील परिवाराने सातत्याने पाठपुरावा केला आहे. मात्र, कर्मचाऱ्यांचे प्रश्न मार्गी लागत असतील, तर त्याचे श्रेय घेण्यापेक्षा त्यांना न्याय मिळणे महत्त्वाचे आहे. कर्मचाऱ्यांचे कल्याण होणे हा साईबाबांचा आशीर्वाद असून, राजकीय नेत्यांच्या कामाचे खरे मूल्यमापन जनतेच्या मतदानातूनच होते, असे प्रतिपादन भाजपचे प्रदेश उपाध्यक्ष डॉ. सुजय विखे पाटील यांनी केले. शिर्डी येथे श्री साई संस्थान एम्प्लॉईज क्रेडिट को-ऑपरेटिव्ह सोसायटी लिमिटेडच्या वतीने दीपावलीनिमित्त आयोजित शिधावाटप कार्यक्रमात ते बोलत होते. यावेळी सभासद व कर्मचाऱ्यांना प्रातिनिधिक स्वरूपात शिधावाटप करण्यात आले. या कार्यक्रमाच्या निमित्ताने डॉ. विखे पाटील यांनी साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रलंबित प्रश्नांसह सेवाशर्ती, वेतनातील तफावत, पदोन्नती आणि विश्वस्त मंडळाच्या नियुक्तीबाबत आपली भूमिका मांडली. डॉ. विखे पाटील म्हणाले की, मागील दिवाळीच्या कार्यक्रमाला आल्यानंतर यंदाच्या दिवाळीपर्यंत ४८८ कर्मचाऱ्यांचा प्रश्न मार्गी लागेल, अशी अपेक्षा होती. या प्रक्रियेत अनेकांनी प्रयत्न केले, संघर्ष केला आणि आपल्या योगदानाचे श्रेय घेण्याचाही प्रयत्न केला. मात्र, या कर्मचाऱ्यांचे कल्याण होणे हा साईबाबांचा आशीर्वाद आहे, अशी आपली भावना आहे. एखाद्या चांगल्या कामाचे श्रेय प्रत्येकाला घ्यावेसे वाटते,परंतु कर्मचाऱ्यांना न्याय मिळणे हेच सर्वांत महत्त्वाचे आहे. राजकीय क्षेत्रातील श्रेयवादावर भाष्य करताना डॉ. विखे पाटील यांनी लोकशाही प्रक्रियेचे महत्त्व अधोरेखित केले. ते म्हणाले, एखाद्या कामासाठी आपण प्रयत्न केले, संघर्ष केला, त्यामुळेच ते काम पूर्ण झाले, असे प्रत्येकाला वाटू शकते. मात्र, राजकीय व्यक्तीच्या कामाचे मूल्यमापन अखेर मतदानातूनच होते. लोकप्रतिनिधींचे काम योग्य नसेल, तर मतदार त्यांना मतदानातून उत्तर देतात. त्यामुळे कोण काय बोलते किंवा कोण कोणावर आरोप करते, यापेक्षा जनतेचा कौल महत्त्वाचा आहे. शिर्डीतील ग्रामस्थ, तालुक्यातील नागरिक, शेतकरी आणि साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर विखे पाटील परिवाराने केलेल्या कामाचे मूल्यमापन जनता करेल. कोणाच्या आरोपांमुळे आमचे राजकीय भविष्य ठरणार नाही. साईबाबांचा आशीर्वाद आणि जनतेचा विश्वास यांवरच आमची श्रद्धा आहे, असेही त्यांनी स्पष्ट केले. साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांबाबत बोलताना डॉ. विखे पाटील यांनी सेवाशर्ती, वेतनातील तफावत आणि पदोन्नती प्रक्रियेतील अडचणींकडे लक्ष वेधले. वेगवेगळ्या विश्वस्त मंडळांच्या काळात झालेल्या निर्णयांमुळे अनेक प्रश्न गुंतागुंतीचे झाले आहेत. समान शैक्षणिक पात्रता आणि समान अनुभव असूनही कर्मचाऱ्यांच्या वेतनात तफावत असणे योग्य नाही. सर्वांना समान न्याय मिळण्याच्या दृष्टीने या प्रश्नांचा गांभीर्याने विचार होणे आवश्यक आहे, असे ते म्हणाले. कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर प्रशासनाने वेळ देऊन सविस्तर चर्चा करावी. काही प्रश्नांवर एकत्रितपणे विचारविनिमय केल्यास त्यांचे निराकरण होऊ शकते. प्रशासनावर कामाचा मोठा ताण असला, तरी कर्मचाऱ्यांच्या हिताच्या दृष्टीने प्रलंबित प्रश्न टप्प्याटप्प्याने सोडविण्याची आवश्यकता आहे, असेही त्यांनी नमूद केले. कर्मचाऱ्यांच्या अपेक्षा सातत्याने वाढत असतात. सुरुवातीला नोकरी, त्यानंतर कायमस्वरूपी नियुक्ती, वेतनातील सुधारणा आणि इतर सेवासुविधा अशा विविध मागण्या पुढे येतात. जनतेच्या अपेक्षा कधी संपत नाहीत आणि सक्षम नेतृत्वानेही सर्वसामान्यांची कामे करताना थांबता कामा नये. हा जनतेशी निर्माण झालेल्या विश्वासाचा आणि ऋणानुबंधाचा भाग आहे, असे त्यांनी सांगितले. ४८८ कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नावर समाधान व्यक्त करतानाच या प्रक्रियेत काही कर्मचारी मागे राहिल्याची खंतही डॉ. विखे पाटील यांनी व्यक्त केली. मागील विश्वस्त मंडळाने किमान आठवी उत्तीर्ण असण्याची अट निश्चित केल्यामुळे दीर्घकाळ सेवा केलेल्या काही कर्मचाऱ्यांना या प्रक्रियेचा लाभ मिळू शकला नाही. मात्र, त्यांचे प्रश्नही मार्गी लागले पाहिजेत. कोणावरही अन्याय होऊ नये, ही आपली अपेक्षा असल्याचे ते म्हणाले. संस्थानमधील वैद्यकीय आणि निमवैद्यकीय कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांकडेही त्यांनी लक्ष वेधले. अधिक शैक्षणिक पात्रता असूनही काही कर्मचारी सेवासंधी आणि पदांच्या बाबतीत मागे राहिले आहेत. कर्मचारी भरती नियमावलीतील तरतुदी, पात्रतेच्या अटी आणि त्यांची अंमलबजावणी यांचा फेरविचार होणे आवश्यक आहे. परिचारिका आणि इतर वैद्यकीय कर्मचाऱ्यांसाठी लागू केलेल्या पात्रतेच्या अटींचा संदर्भ देताना ते म्हणाले की, संबंधित पदासाठी आवश्यक शैक्षणिक पात्रता आणि अतिरिक्त अटी यांचा तर्कसंगत मेळ असला पाहिजे. एखादा नियम ज्या तारखेपासून लागू होतो, त्याची अंमलबजावणी करताना त्या तारखेचा आणि संबंधित कर्मचाऱ्यांच्या परिस्थितीचा विचार होणे आवश्यक आहे. प्रशासनाच्या कायदेशीर मर्यादा लक्षात घेऊन कर्मचाऱ्यांना न्याय देण्यासाठी व्यवहार्य उपाय शोधले पाहिजे. साईबाबा संस्थानच्या विश्वस्त मंडळाच्या नियुक्तीचा मुद्दाही डॉ. विखे पाटील यांनी उपस्थित केला. गेल्या चार दिवाळींपासून विश्वस्त मंडळ नियुक्त होण्याची अपेक्षा व्यक्त केली जात आहे. विश्वस्त मंडळ अस्तित्वात आल्यानंतर संस्थानमधील अनेक प्रलंबित प्रश्नांना गती मिळेल, असा विश्वास त्यांनी व्यक्त केला. मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्या नेतृत्वाखालील राज्य सरकार, न्यायव्यवस्था आणि प्रशासकीय यंत्रणेच्या माध्यमातून संस्थानचे कामकाज सुरळीत होण्यास मदत होत असल्याचे त्यांनी नमूद केले. छत्रपती संभाजीनगर येथील उच्च न्यायालयाने प्रलंबित विषयांवर निर्णय दिल्यामुळे संस्थानच्या कामकाजाला गती मिळाल्याचे सांगत त्यांनी न्यायालयाच्या भूमिकेचे अभिनंदन केले. कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर निर्णय घेताना प्रशासनाला नियम आणि कायदेशीर चौकटीत काम करावे लागते. मात्र, काही प्रश्न सोडविण्यासाठी धोरणात्मक निर्णयांची आवश्यकता असते. अशा वेळी लोकप्रतिनिधींनी पुढाकार घेऊन कर्मचाऱ्यांच्या हिताचे मार्ग शोधले पाहिजेत, असेही त्यांनी सांगितले. शिर्डी शहरातील आगामी विकासकामांची माहिती देताना डॉ. विखे पाटील यांनी कुंभमेळ्याच्या अनुषंगाने सुमारे ५० कोटी रुपयांची कामे सुरू असल्याचे सांगितले. तसेच साईबाबा संस्थानच्या माध्यमातून थीम पार्कसाठी ३० कोटी रुपयांच्या कामाला मंजुरी मिळाल्याचा उल्लेख त्यांनी केला. या प्रकल्पाच्या निविदा प्रक्रियेसह पुढील कामांना गती मिळाल्यानंतर शिर्डीच्या विकासाला नवी दिशा मिळेल, असा विश्वास त्यांनी व्यक्त केला. तसेच शहरात स्टेडियम, नाट्यगृह आणि थीम पार्क यांसारख्या सुविधा उभारण्याच्या दृष्टीने प्रयत्न सुरू आहेत. पुढील वर्षभरात शिर्डीच्या विकासाचे चित्र बदललेले दिसेल, अशी अपेक्षा त्यांनी व्यक्त केली. शहर स्वच्छ ठेवणे, अतिक्रमणांवर नियंत्रण ठेवणे आणि गुन्हेगारीमुक्त वातावरण निर्माण करणे यासाठी नगरपरिषदेच्या पदाधिकाऱ्यांनी व नगरसेवकांनी जबाबदारीने काम करावे, असे आवाहनही त्यांनी केले. साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांना मिळणारा न्याय हा केवळ एका दिवसाचा किंवा एका कार्यक्रमाचा विषय नसून, त्यांच्या भविष्यासाठी सातत्याने काम करण्याची गरज आहे, असे डॉ. विखे पाटील यांनी स्पष्ट केले. अनेक कर्मचारी वर्षानुवर्षे आपल्या प्रश्नांच्या निराकरणाची वाट पाहत आहेत. त्यामुळे उर्वरित कर्मचाऱ्यांचे प्रश्नही संवेदनशीलतेने आणि सकारात्मक दृष्टिकोनातून सोडविण्यासाठी प्रयत्न व्हावेत, अशी अपेक्षा त्यांनी व्यक्त केली.साईबाबांच्या आशीर्वादाने आणि जनतेच्या विश्वासाच्या बळावर कर्मचाऱ्यांच्या हितासाठी प्रयत्न सुरूच राहतील, असा विश्वास व्यक्त करत त्यांनी सर्वांना दीपावलीच्या शुभेच्छा दिल्या. या कार्यक्रमास श्री साईबाबा संस्थान विश्वस्तव्यवस्थेचे मुख्य कार्यकारी अधिकारी गोरक्षनाथ गाडगीळकर, शिर्डीच्या नगराध्यक्षा जयश्री थोरात, विठ्ठलराव पवार यांच्यासह नगरसेवक, पदाधिकारी, संस्थानचे कर्मचारी आणि सोसायटीचे सभासद मोठ्या संख्येने उपस्थित होते.

Sujay Vikhe : श्रेयवादापेक्षा कर्मचाऱ्यांना न्याय मिळणे महत्त्वाचे Read More »

rana suryavanshi

Rana Suryavanshi : चौकशीपूर्वीच राणा सूर्यवंशी रुबी हॉल रुग्णालयातून पसार; ‘त्या’ तीन मित्रांचा शोध सुरूच

Rana Suryavanshi : बारामती विमानतळ परिसरात झालेला जीवघेणा हल्ला हा मूळचा बनाव असल्याचा निष्कर्ष पोलिसांच्या तपासात निघाल्यानंतर, या प्रकरणाला आता अत्यंत नाट्यमय वळण मिळाले आहे. ‘राणा शिपिंग कंपनी’चा चालक व व्यावसायिक राणा सूर्यवंशी हा पोलिसांच्या पुढील चौकशीपूर्वीच पुण्यातील रुबी हॉल रुग्णालयातून धूम ठोकून पसार झाला आहे. पोलीस पथके आता त्याच्या शोधासाठी वेगाने चक्रे हलवत आहेत.नेमकी काय आहे पार्श्वभूमी व घडलेली घटना?गेल्या रविवारी, १८ ऑक्टोबर २०२६ रोजी सायंकाळी ७ च्या सुमारास बारामती विमानतळानजीक पालखी महामार्गावरील ‘पायलट ढाब्या’जवळ आपल्यावर अज्ञात व्यक्तींनी हल्ला केल्याची तक्रार राणा सूर्यवंशी याने बारामती पोलिसांकडे दाखल केली होती. तक्रारीनुसार, गोजुबावी परिसरात राणा उभा असताना एका दुचाकीवरून आलेल्या दोघांनी त्याला बुके (पुष्पगुच्छ) देण्याचा बहाणा केला. त्यानंतर त्याच्यावर पिस्तूल दाखवून लोखंडी सत्तूराने वार करण्यात आले, ज्यात त्याच्या उजव्या हाताच्या दंडावर व पोटावर गंभीर दुखापत झाली होती.या घटनेनंतर गंभीर जखमी अवस्थेत राणा सूर्यवंशी याला प्राथमिक उपचारानंतर पुण्यातील नामांकित रुबी हॉल क्लिनिक (Ruby Hall Clinic) येथे उपचारासाठी दाखल करण्यात आले होते.पोलिसांना तपासात आढळल्या विसंगती: हल्ल्याचा बनाव उघडहल्ल्याच्या घटनेनंतर बारामती उपविभागीय पोलीस आणि स्थानिक गुन्हे शाखेने तात्काळ तपासाची चक्रे फिरवून विशेष पथके तैनात केली. मात्र, घटनास्थळाची पाहणी, तांत्रिक विश्लेषण, प्रत्यक्षदर्शींचे जबाब आणि उपलब्ध पुराव्यांची सखोल तपासणी केली असता पोलिसांना या प्रकरणात अनेक संशयास्पद व विसंगत बाबी आढळून आल्या. तपासाचा धागा पकडत पोलिसांनी पोलिसी खाक्या दाखवताच या कथित हल्ल्यामागील मुख्य कट उघडकीस आला. स्वतःवरच हल्ला घडवून आणल्याचा (स्वयंरचित कट) निष्कर्ष पोलिसांच्या तपासात निष्पन्न झाला. स्वतःला पोलीस संरक्षण किंवा ‘व्हीव्हीआयपी’ सुरक्षेचे वलय मिळावे अथवा इतर स्वार्थासाठी हा बनाव रचला गेल्याचा पोलिसांचा प्राथमिक संशय आहे.आतापर्यंत अटक करण्यात आलेले आरोपीया बनावट हल्ला प्रकरणात कटात सहभागी असलेल्या राणा सूर्यवंशीच्या निकटवर्तीयांवर व साथीदारांवर बारामती पोलिसांनी गुन्हे दाखल करून कारवाई सुरू केली आहे. आतापर्यंत खालील आरोपींवर कारवाई झाली आहे: पार्थ अवथडे (अटक), स्वप्नील कांबळे (अटक) एक अल्पवयीन मुलगा (ताब्यात घेण्यात आले आहे) या तिघांकडून पोलिसी चौकशी सुरू असून, या हल्ल्याचा कट रचण्यासाठी २ लाख रुपयांची सुपारी आणि मध्यस्थी वापरल्याचे प्राथमिक तपासात समोर आले आहे. याशिवाय या कटात प्रत्यक्ष सहभागी असलेल्या इतर तीन जवळच्या मित्रांचा पोलीस अजूनही शोध घेत आहेत. चौकशीची वेळ येताच रुबी हॉलमधून पसार रुग्णालय संबंधांवर प्रश्नचिन्हकथित हल्ल्याचा बनाव अंगलट आल्याचे आणि साथीदार पोलिसांच्या ताब्यात गेल्याचे लक्षात येताच राणा सूर्यवंशी याने रुग्णालयातून काढता पाय घेतला. रुग्णालयातील सुरक्षा आणि वावर बारामती येथे प्राथमिक उपचार झाल्यानंतर राणा रुबी हॉल रुग्णालयात दाखल झाला होता. रुग्णालयात उपचार घेत असतानाही त्याने आपल्याभोवती खाजगी सुरक्षा रक्षकांचा गढा कायम ठेवला होता. रुबी हॉल प्रशासनाशी जवळीक पोलीस सूत्रांनी दिलेल्या माहितीनुसार, राणा सूर्यवंशी याचे रुबी हॉल रुग्णालयाच्या वरिष्ठ अधिकाऱ्यांशी व पदाधिकाऱ्यांशी अत्यंत निकोप व जवळीकीचे संबंध आहेत. गडचिरोली जिल्ह्यात रुबी हॉल रुग्णालयाची नवीन शाखा सुरू करण्याचे काम त्याच्याच मध्यस्थीने सुरू झाले होते. यामुळे या रुग्णालयात त्याचा सातत्याने वावर आणि प्रभाव होता.गुन्ह्याचा भांडाफोड झाल्यानंतर बारामती पोलिसांनी राणाकडे पुढील सखोल चौकशी करण्यासाठी रुबी हॉल रुग्णालय प्रशासनाला रीतसर कळवले होते. मात्र, पोलीस पथक रुग्णालयात पोहोचण्याआधीच आणि ताब्यात असलेल्या ३ मित्रांच्या कबुलीपूर्वीच राणाने रुग्णालयातून धूम ठोकली.पोलिसांनी आता राणा सूर्यवंशी आणि त्याच्या फरार तीन साथीदारांच्या शोधासाठी विशेष पथके रवाना केली असून, पुढील कायदेशीर कारवाई तीव्र केली आहे.

Rana Suryavanshi : चौकशीपूर्वीच राणा सूर्यवंशी रुबी हॉल रुग्णालयातून पसार; ‘त्या’ तीन मित्रांचा शोध सुरूच Read More »

img 20261026 wa0004

Sujay Vikhe : शिर्डीतील राजवाडा परिसरातील निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल; लाभार्थ्यांना मालकी हक्कांचे पट्टे वितरित

Sujay Vikhe : शिर्डी शहरातील प्रभाग क्रमांक ६ मधील राजवाडा परिसरात शासकीय जागेवर निवासी स्वरूपात असलेली अतिक्रमणे नियमाकुल करण्याच्या प्रक्रियेला महत्त्वपूर्ण टप्पा मिळाला आहे. या परिसरातील पात्र लाभार्थी नागरिकांना त्यांच्या निवासस्थानांबाबत मालकी हक्काचे पट्टे देण्यासंदर्भातील आदेश भाजपचे प्रदेश उपाध्यक्ष डॉ. सुजय विखे पाटील यांच्या हस्ते वितरित करण्यात आले. अनेक वर्षांपासून शासकीय जागेवरील निवासी अतिक्रमणांच्या प्रश्नामुळे निर्माण झालेली अनिश्चितता दूर करण्याच्या दृष्टीने या निर्णयाकडे पाहिले जात आहे. या कार्यक्रमाला शिर्डीच्या नगराध्यक्षा जयश्री थोरात यांच्यासह सर्व नगरसेवक उपस्थित होते. तसेच कमलाकर कोते, नितीन कोते, प्रतापराव जगताप आणि अधीक्षक भूमी अभिलेख डॉ. योगेश थोरात यांची प्रमुख उपस्थिती होती. यावेळी राजवाडा परिसरातील लाभार्थी नागरिकही मोठ्या संख्येने उपस्थित होते. राजवाडा परिसरातील नागरिकांच्या निवासाचा प्रश्न आणि त्यांच्या मालकी हक्कांशी संबंधित बाबी महत्त्वाच्या मानल्या जातात. शासकीय जागेवर वास्तव्यास असलेल्या पात्र कुटुंबांना त्यांच्या निवासाबाबत अधिकृत हक्क मिळाल्यास त्यांना सुरक्षिततेची भावना निर्माण होण्यास मदत होते. या पार्श्वभूमीवर निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल करून लाभार्थ्यांना मालकी हक्काचे पट्टे देण्याच्या प्रक्रियेला विशेष महत्त्व प्राप्त झाले आहे. डॉ. सुजय विखे पाटील यांच्या हस्ते आदेशांचे वितरण झाल्याने लाभार्थी नागरिकांना त्यांच्या निवासस्थानासंदर्भातील हक्क निश्चित होण्याच्या दृष्टीने महत्त्वपूर्ण कागदपत्रे मिळाली. या प्रक्रियेमुळे संबंधित नागरिकांना दिलासा मिळण्याची अपेक्षा व्यक्त होत आहे. शासकीय जागेवरील निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल करताना पात्र लाभार्थ्यांना कायदेशीर प्रक्रियेनुसार हक्क उपलब्ध करून देणे, हा या उपक्रमाचा महत्त्वाचा भाग आहे. भूमी अभिलेख विभागाच्या अधिकाऱ्यांच्या उपस्थितीत झालेल्या या कार्यक्रमामुळे निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल करण्याच्या प्रक्रियेत प्रशासनाची भूमिका महत्त्वाची असल्याचे अधोरेखित झाले. संबंधित आदेशांच्या माध्यमातून पात्र लाभार्थ्यांच्या निवासस्थानांबाबतचे हक्क अधिकृत करण्याच्या प्रक्रियेला चालना मिळाली आहे. घर हे प्रत्येक कुटुंबाच्या सुरक्षिततेचे आणि स्थैर्याचे महत्त्वाचे साधन असते. त्यामुळे अनेक वर्षांपासून एका ठिकाणी वास्तव्यास असलेल्या नागरिकांच्या निवासाचा प्रश्न मार्गी लागणे, ही त्यांच्या दैनंदिन जीवनाच्या दृष्टीने महत्त्वाची बाब ठरते. राजवाडा परिसरातील पात्र लाभार्थ्यांना मालकी हक्काचे पट्टे देण्यासंदर्भातील आदेशांचे वितरण हा याच प्रक्रियेतील महत्त्वाचा टप्पा मानला जात आहे. या कार्यक्रमामुळे शिर्डी शहरातील प्रभाग क्रमांक ६ मधील राजवाडा परिसरातील संबंधित नागरिकांच्या प्रश्नाला प्रशासकीय प्रक्रियेद्वारे दिलासा मिळण्याचा मार्ग खुला झाला आहे. कार्यक्रमाला उपस्थित असलेल्या लोकप्रतिनिधी, प्रशासनातील अधिकारी आणि लाभार्थी नागरिकांच्या उपस्थितीत आदेशांचे वितरण करण्यात आले.

Sujay Vikhe : शिर्डीतील राजवाडा परिसरातील निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल; लाभार्थ्यांना मालकी हक्कांचे पट्टे वितरित Read More »

img 20261025 wa0001

Bhanudas Kotkar : सायकलवरून सुरू झालेला प्रवास हेलिकॉप्टरपर्यंत; भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याचा लेखाजोखा

Bhanudas Kotkar : काही माणसांची ओळख त्यांच्या पदांमुळे होते, काहींची त्यांच्या संपत्तीमुळे पण काही व्यक्तिमत्त्वे अशी असतात, ज्यांची ओळख त्यांच्या संघर्षातून, स्वभावातून आणि त्यांनी उभ्या केलेल्या साम्राज्यातून निर्माण होते. ज्येष्ठ काँग्रेस नेते, सहकार क्षेत्रातील प्रभावी व्यक्तिमत्त्व आणि संदीप उद्योग समूहाचे संस्थापक भानुदास एकनाथ कोतकर हे असेच एक नाव. वयाच्या ७४व्या वर्षी त्यांच्या निधनाने अहिल्यानगरच्या राजकारणातील, सहकारातील आणि उद्योगविश्वातील एका प्रदीर्घ प्रवासाचा शेवट झाला. त्यांच्या जाण्याने केवळ एका ज्येष्ठ नेत्याची उणीव निर्माण झाली नाही, तर संघर्षातून स्वतःचे स्थान निर्माण करणाऱ्या एका पिढीचा प्रवासही पुन्हा चर्चेत आला आहे. भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याकडे पाहताना सायकलपासून हेलिकॉप्टरपर्यंत पोहोचलेल्या प्रवासाची उपमा दिली जाते. मात्र, या प्रवासाचे महत्त्व केवळ आर्थिक प्रगतीत नाही. ग्रामीण भागातील राजकारण, शेतीमालाची बाजारपेठ, सहकारातील सत्ताकेंद्रे आणि उद्योगविश्व या वेगवेगळ्या क्षेत्रांत स्वतःची ओळख निर्माण करण्यामागे असलेले कष्ट, सातत्य, निर्णयक्षमता आणि माणसे जोडण्याची हातोटी हे त्यांच्या वाटचालीचे महत्त्वाचे पैलू होते. एखाद्या व्यक्तीचा उदय समजून घ्यायचा असेल, तर त्याने मिळवलेल्या उंचीबरोबरच त्या उंचीपर्यंत पोहोचण्यासाठी पार केलेल्या वाटेचाही विचार करावा लागतो. २००३ मधील पहिली ओळख आणि व्यक्तिमत्त्वाचा ठसा २००३ मध्ये त्यांच्याशी पहिली ओळख झाली, तेव्हापासून त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा एक पैलू प्रकर्षाने जाणवला. स्पष्ट बोलणे, मनात एक आणि बाहेर दुसरे न ठेवणे, योग्य वाटणाऱ्या भूमिकेवर ठाम राहणे आणि निर्णय घेतल्यानंतर त्याच्या परिणामांना सामोरे जाण्याची तयारी ठेवणे, ही त्यांच्या स्वभावाची वैशिष्ट्ये होती. त्यांच्या बोलण्यात आडपडदा नसे. एखादी गोष्ट पटली, तर ती स्पष्टपणे मांडायची आणि पटली नाही, तर त्याविषयीही तितक्याच ठामपणे बोलायचे, अशी त्यांची कार्यपद्धती होती. राजकारणात शब्द जपून वापरणे, प्रत्येक विधानामागे राजकीय गणित ठेवणे आणि प्रसंगानुसार भूमिका बदलणे, हे अनेकदा व्यवहाराचा भाग मानले जाते. अशा वातावरणात कोतकर यांचा रोखठोक स्वभाव त्यांना वेगळे ठरवत असे. अर्थात, स्पष्टवक्तेपणाची किंमतही मोजावी लागते. थेट बोलण्यामुळे काही जण जवळ येतात, तर काही दुरावतात. ठाम भूमिका घेताना मतभेद निर्माण होतात आणि संघर्षही वाढतात. कोतकर यांच्या राजकीय प्रवासातही त्यांच्या स्वभावाचे हे दोन्ही पैलू चर्चेत राहिले. त्यांच्याविषयीच्या आठवणी सांगताना त्यांच्या शिस्तीचा उल्लेख अपरिहार्य ठरतो. ठरवलेले काम पूर्ण करण्याचा आग्रह, वेळेचे भान, कामकाजातील काटेकोरपणा आणि निर्णयाच्या अंमलबजावणीवर लक्ष, या गुणांचा त्यांच्या यशात वाटा होता. केवळ महत्त्वाकांक्षा असून चालत नाही; त्या महत्त्वाकांक्षेला शिस्तीची जोड मिळाली, तरच वाटचालीला दिशा मिळते. कोतकर यांच्या प्रवासात या शिस्तीचे महत्त्व दिसून येते. गावपातळीपासून जिल्ह्याच्या राजकारणापर्यंत कोतकर यांची राजकीय कारकीर्द एका दिवसात उभी राहिलेली नव्हती. सरपंचपदापासून सुरू झालेली त्यांची वाटचाल जिल्हा परिषद सदस्य, पंचायत समितीचे उपसभापती आणि सभापती अशा जबाबदाऱ्यांपर्यंत पोहोचली. पुढे नगर तालुका काँग्रेसचे अध्यक्ष आणि काँग्रेसच्या शहर संघटनेतील नेतृत्वाची जबाबदारीही त्यांनी सांभाळली. स्थानिक राजकारणातून जिल्ह्याच्या राजकीय वर्तुळात स्वतःचे स्थान निर्माण करण्याची ही वाटचाल त्यांच्या दीर्घ राजकीय सक्रियतेची साक्ष देते. स्थानिक स्वराज्य संस्थांमधील राजकारण हे केवळ निवडणुका जिंकण्यापुरते मर्यादित नसते. गावातील प्रश्न, स्थानिक नेतृत्व, कार्यकर्त्यांचे जाळे, सामाजिक संबंध आणि प्रशासकीय यंत्रणेशी समन्वय या सगळ्यांचा त्यात समावेश असतो. या पातळीवर काम करताना निर्माण झालेला संपर्क आणि अनुभव पुढील राजकीय वाटचालीसाठी महत्त्वाचा ठरतो. कोतकर यांनी स्थानिक राजकारणातून सहकार आणि काँग्रेसच्या संघटनात्मक राजकारणापर्यंत केलेला प्रवास याच संदर्भात पाहावा लागतो. माजी मुख्यमंत्री विलासराव देशमुख आणि काँग्रेसचे ज्येष्ठ नेते बाळासाहेब थोरात यांच्याशी त्यांची जवळीक असल्याचे त्यांच्या राजकीय वाटचालीच्या संदर्भात सांगितले जाते. या संबंधांमुळे राज्यस्तरीय राजकीय वर्तुळातही त्यांचा संपर्क होता. मात्र, त्यांच्या राजकीय प्रभावाचे मूल्यमापन करताना केवळ मोठ्या नेत्यांशी असलेल्या संबंधांकडे पाहून चालणार नाही. स्थानिक पातळीवर त्यांनी उभे केलेले नेतृत्व, संस्थांमधील सहभाग आणि अनेक वर्षे टिकवून ठेवलेली राजकीय सक्रियता यांचाही विचार करावा लागेल. कृषी उत्पन्न बाजार समिती : शेतकरी आणि सत्ताकारण यांचा संगम भानुदास कोतकर यांच्या सार्वजनिक जीवनातील महत्त्वाचा अध्याय म्हणजे कृषी उत्पन्न बाजार समिती. शेतीमालाला बाजारपेठ मिळवून देणे, शेतकऱ्यांच्या व्यवहारांसाठी सुविधा निर्माण करणे, खरेदी-विक्रीची व्यवस्था सक्षम करणे आणि ग्रामीण अर्थव्यवस्थेतील पैशाचा प्रवाह सुरळीत ठेवणे, या दृष्टीने बाजार समित्यांना विशेष महत्त्व आहे. त्यामुळे अशा संस्थांचे नेतृत्व हे केवळ पद नसून त्यातून मोठी सार्वजनिक जबाबदारीही निर्माण होते. नगर कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती म्हणून काम करताना कोतकर यांनी बाजार समितीच्या विकासाशी संबंधित उपक्रमांत सहभाग घेतला. नेप्ती येथे उपबाजार समिती उभारण्याच्या प्रक्रियेत त्यांची भूमिका महत्त्वाची होती. चिंचोंडी पाटील येथेही उपबाजार समितीसाठी जागा घेण्यात आली होती. या उपक्रमांकडे केवळ संस्थात्मक विस्तार म्हणून न पाहता शेतीमालाच्या बाजारपेठेचा आवाका वाढवण्याच्या प्रयत्नांच्या संदर्भात पाहता येते. मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या संचालकपदाची जबाबदारी सांभाळण्याची संधीही त्यांना मिळाली. ग्रामीण भागातील शेती आणि मोठ्या शहरांतील बाजारपेठ यांच्यातील संबंध महाराष्ट्राच्या कृषी अर्थव्यवस्थेसाठी महत्त्वाचे आहेत. स्थानिक बाजार समितीपासून मुंबईतील बाजार व्यवस्थेपर्यंत पोहोचलेला त्यांचा प्रवास त्यांच्या सार्वजनिक जीवनाचा विस्तार दाखवतो. तथापि, बाजार समितीच्या विकासाचे मूल्यमापन करताना इमारती, उपबाजार किंवा पदांची यादी एवढ्यावर थांबता येणार नाही. शेतकऱ्यांना प्रत्यक्षात किती फायदा झाला, बाजारपेठेतील सुविधा किती सुधारल्या, व्यवहार अधिक पारदर्शक झाले का आणि शेतीमालाला योग्य मोबदला मिळवून देण्यासाठी कोणते बदल घडले, असे प्रश्नही महत्त्वाचे ठरतात. कोतकर यांच्या कार्याचा वस्तुनिष्ठ आढावा घेताना या निकषांनाही स्थान मिळायला हवे. कारण सहकारातील नेतृत्वाची खरी कसोटी अखेरीस शेतकरी आणि सामान्य सभासदांच्या अनुभवातूनच ठरते. उद्योगविश्वातील स्वतंत्र ओळख राजकारण आणि सहकार यांच्याबरोबरच उद्योग क्षेत्रातही कोतकर यांनी आपले स्थान निर्माण केले. संदीप उद्योग समूहाचे संस्थापक म्हणून त्यांची ओळख निर्माण झाली. सार्वजनिक जीवनातील संपर्क, स्थानिक पातळीवरील प्रभाव आणि व्यावसायिक उपक्रम यांचा एकमेकांशी संबंध असलेल्या वातावरणात उद्योग उभारणे ही दीर्घकालीन प्रक्रिया असते. त्यासाठी भांडवलाबरोबरच निर्णयक्षमता, मनुष्यबळाचे व्यवस्थापन, जोखीम स्वीकारण्याची तयारी आणि सातत्य यांची गरज असते. त्यांच्या वाटचालीचे वर्णन करताना सायकलपासून हेलिकॉप्टरपर्यंत पोहोचल्याचा उल्लेख केला जातो. या वाक्यात एका पिढीच्या आर्थिक उन्नतीचे आणि महत्त्वाकांक्षेचे प्रतीक दडलेले आहे. मात्र, या प्रवासाकडे केवळ संपत्तीच्या चष्म्यातून पाहणे अपुरे ठरेल. ग्रामीण समाजात एखादी व्यक्ती आर्थिकदृष्ट्या सक्षम होत असताना तिचे सामाजिक स्थान बदलते, राजकीय संबंध विस्तारतात आणि निर्णयप्रक्रियेतील तिचा सहभाग वाढतो. कोतकर यांच्या व्यक्तिमत्त्वात हे विविध स्तर एकत्र आले होते. त्याच वेळी राजकारण, सहकार आणि उद्योग या क्षेत्रांचा संगम सार्वजनिक उत्तरदायित्वाचा प्रश्नही पुढे आणतो. या क्षेत्रांतील प्रभावाचा उपयोग समाजहितासाठी किती झाला, संस्थांच्या कारभारात पारदर्शकता किती राहिली आणि सार्वजनिक हित व वैयक्तिक हित यांच्यातील सीमारेषा कशा सांभाळल्या गेल्या, याची चिकित्सा करणेही आवश्यक असते. एखाद्या व्यक्तीच्या निधनानंतर तिच्या कार्याचे स्मरण करताना हे प्रश्न उपस्थित करणे म्हणजे तिच्या योगदानाला नाकारणे नव्हे; उलट सार्वजनिक जीवनाचा इतिहास अधिक प्रामाणिकपणे समजून घेण्याचा तो मार्ग आहे. रोखठोकपणा, संघर्ष आणि वादग्रस्ततेचे सावट कोतकर यांचे व्यक्तिमत्त्व सर्वांना सारखेच भावणारे होते, असे म्हणता येणार नाही. त्यांच्या स्पष्टवक्तेपणामुळे आणि ठाम भूमिकांमुळे अनेकदा संघर्ष निर्माण झाल्याचे त्यांच्या सार्वजनिक प्रतिमेतून दिसते. काहींना त्यांचा स्वभाव धाडसी आणि थेट वाटत असेल, तर काहींना तो आक्रमक भासला असेल. प्रभावी नेतृत्वाभोवती अशी परस्परविरोधी मते तयार होणे असामान्य नाही. त्यांच्या सार्वजनिक प्रवासात वादग्रस्त घटनांचाही उल्लेख होत राहिला. त्यामुळे त्यांच्या आयुष्याचा लेखाजोखा लिहिताना केवळ गौरवगाथा मांडणे पुरेसे ठरणार नाही. त्याचप्रमाणे, आरोप किंवा राजकीय वाद यांच्या आधारे संपूर्ण व्यक्तिमत्त्वाचे मूल्यमापन

Bhanudas Kotkar : सायकलवरून सुरू झालेला प्रवास हेलिकॉप्टरपर्यंत; भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याचा लेखाजोखा Read More »

img 20261025 wa0002

Bhanudas Kotkar : केडगावच्या राजकारणातून शहराच्या सत्ताकेंद्रापर्यंतचा प्रवास!

Bhanudas Kotkar : राजकारणात अनेक जण पदे मिळवतात; काही जण सत्तेच्या माध्यमातून आपली ओळख निर्माण करतात, तर काही जण स्वतःभोवती स्वतंत्र राजकीय केंद्र उभे करतात. अहिल्यानगरच्या राजकारणात भानुदास एकनाथ कोतकर यांची कारकीर्द या तिसऱ्या प्रकारातील नेतृत्वाचा अभ्यास करण्यास भाग पाडते. केडगावच्या स्थानिक राजकारणातून सुरुवात करून कृषी उत्पन्न बाजार समिती, काँग्रेस संघटना आणि उद्योगविश्वापर्यंत विस्तारलेला त्यांचा प्रवास हा केवळ एका व्यक्तीच्या राजकीय यशाचा आलेख नव्हता; तो अहिल्यानगरमधील स्थानिक सत्ताकारण, सहकारातील प्रभाव आणि बदलत्या राजकीय समीकरणांचा भाग होता. वयाच्या ७४व्या वर्षी त्यांच्या निधनाने या प्रदीर्घ प्रवासाचा शेवट झाला असला, तरी त्यांनी निर्माण केलेल्या राजकीय प्रभावाचे मूल्यमापन करण्याची गरज संपलेली नाही. हृदयविकाराचा त्रास जाणवू लागल्यानंतर त्यांना अहिल्यानगर येथील आनंदऋषीजी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले होते. उपचार सुरू असताना रविवारी सकाळी सुमारे अकराच्या सुमारास त्यांची प्राणज्योत मालवली. त्यांच्या निधनाने राजकीय, सहकार आणि कृषी क्षेत्रात शोक व्यक्त होत आहे. मात्र, एखाद्या प्रभावी व्यक्तिमत्त्वाच्या निधनानंतर केवळ श्रद्धांजलीपर लेख लिहिणे पुरेसे नसते. त्याच्या कार्याची व्याप्ती, त्याने उभ्या केलेल्या संस्थात्मक संबंधांची ताकद, त्याच्या राजकीय शैलीचे वैशिष्ट्य आणि त्याच्या वारशापुढील प्रश्न यांचा वेध घेणेही आवश्यक असते. भानुदास कोतकर यांच्या कारकीर्दीकडे पाहताना हीच संपादकीय दृष्टी महत्त्वाची ठरते. केडगाव ते शहर : स्थानिक राजकारणातून प्रभावाची उभारणी भानुदास कोतकर यांच्या राजकीय प्रवासाचा प्रारंभ स्थानिक पातळीवर झाला. सरपंचपदापासून सुरू झालेली वाटचाल जिल्हा परिषद सदस्यत्व, पंचायत समितीतील जबाबदाऱ्या आणि सभापतिपदापर्यंत पोहोचली. पुढे कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती, मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे संचालक, नगर तालुका काँग्रेसचे अध्यक्ष आणि काँग्रेसच्या शहर संघटनेतील नेतृत्व अशा विविध जबाबदाऱ्या त्यांनी सांभाळल्या. या पदांची यादी त्यांच्या कारकीर्दीचा विस्तार दाखवते; पण त्यांच्या राजकीय प्रभावाचे खरे आकलन करण्यासाठी या पदांमागील स्थानिक राजकारण समजून घ्यावे लागते. ग्रामीण आणि निमशहरी राजकारणात नेतृत्व उभे करण्यासाठी केवळ पक्षाची साथ पुरेशी नसते. गावपातळीवरील संबंध, कार्यकर्त्यांचे जाळे, स्थानिक संस्थांमधील सहभाग, सामाजिक व्यवहारांची जाण आणि बदलत्या परिस्थितीनुसार निर्णय घेण्याची क्षमता यांचा त्यात मोठा वाटा असतो. निवडणुकीच्या राजकारणात एखाद्या नेत्याची ताकद ही त्याला मिळालेल्या मतांपुरती मर्यादित राहत नाही; तो किती लोकांना एकत्र आणू शकतो, किती काळ आपले संघटन टिकवू शकतो आणि बदलत्या समीकरणांत स्वतःचे स्थान कसे राखतो, यावरही ती ठरते. कोतकर यांनी केडगावच्या परिसरातून सुरुवात करून शहराच्या राजकीय चर्चेत स्वतःचे स्थान निर्माण केले. त्यांचा स्वतंत्र गट आणि स्थानिक राजकारणातील प्रभाव यामुळे ते केवळ काँग्रेसमधील एक पदाधिकारी राहिले नाहीत. स्थानिक राजकारणात स्वतःचे महत्त्व असलेले नेतृत्व म्हणून त्यांच्याकडे पाहिले जाऊ लागले. पक्षसंघटना आणि स्थानिक नेतृत्व यांच्यातील संबंध कधी परस्परपूरक असतात, तर कधी स्वतंत्र राजकीय महत्त्वाकांक्षांमुळे त्यांच्यात ताण निर्माण होतो. कोतकर यांच्या कारकीर्दीचे विश्लेषण करताना या व्यापक राजकीय वास्तवाचाही विचार करावा लागतो. राजकारणातील खरी ताकद पदात की संघटनात? राजकारणात पद मिळवणे आणि राजकीय प्रभाव टिकवणे या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत. पदाचा कार्यकाळ संपतो; पण व्यक्तीने निर्माण केलेले संबंध, कार्यकर्त्यांशी असलेले नाते आणि स्थानिक संस्थांमधील तिचा प्रभाव काही काळ कायम राहू शकतो. भानुदास कोतकर यांच्या दीर्घ राजकीय कारकीर्दीचा एक महत्त्वाचा पैलू म्हणजे त्यांनी विविध राजकीय आणि संस्थात्मक पातळ्यांवर आपली उपस्थिती कायम ठेवली. स्थानिक स्वराज्य संस्थांमधील कामकाजामुळे ग्रामीण भागातील प्रश्नांशी संबंध येतो, तर पक्षाच्या संघटनात्मक जबाबदाऱ्यांमुळे व्यापक राजकीय व्यवहारांचा अनुभव मिळतो. कृषी उत्पन्न बाजार समितीसारख्या संस्थेत नेतृत्व मिळाल्यास शेतकरी, व्यापारी, हमाल, आडते आणि बाजार व्यवस्थेशी संबंधित विविध घटकांशी संपर्क निर्माण होतो. या सगळ्या संबंधांचा एकत्रित परिणाम राजकीय प्रभावावर होऊ शकतो. मात्र, प्रभाव टिकवण्याची क्षमता आणि लोकशाही संस्थांचे बळकटीकरण या एकाच गोष्टी नाहीत. एखाद्या नेत्याभोवती मजबूत गट उभा राहणे ही संघटनात्मक ताकद असू शकते; परंतु त्या ताकदीचे रूपांतर व्यापक सार्वजनिक हितात किती झाले, हा स्वतंत्र प्रश्न आहे. स्थानिक राजकारणात व्यक्तिकेंद्रित नेतृत्व प्रभावी ठरू शकते; पण संस्था व्यक्तीवर अवलंबून राहिल्या, तर नेतृत्व बदलल्यानंतर त्यांच्यासमोर सातत्याचे आव्हान निर्माण होते. कोतकर यांच्या राजकीय वारशाचे मूल्यमापन करताना या दोन्ही बाजू लक्षात घेणे आवश्यक आहे. सहकार क्षेत्र : शेतकऱ्यांच्या हिताचा आणि सत्तेचा संगम भानुदास कोतकर यांच्या सार्वजनिक जीवनातील महत्त्वाचा अध्याय म्हणजे कृषी उत्पन्न बाजार समिती. शेतीमालाच्या खरेदी-विक्रीसाठी बाजारपेठ उपलब्ध करून देणे, शेतकऱ्यांना आवश्यक सुविधा पुरवणे आणि ग्रामीण अर्थव्यवस्थेला व्यवहाराचे केंद्र उपलब्ध करून देणे, या दृष्टीने बाजार समित्यांची भूमिका महत्त्वाची आहे. त्यामुळे या संस्थेचे नेतृत्व हे केवळ राजकीय प्रतिष्ठेचे पद नसून शेतकरी आणि बाजारव्यवस्थेशी निगडित जबाबदारीही आहे. नगर कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती म्हणून काम करताना कोतकर यांनी बाजार समितीच्या विकासाशी संबंधित उपक्रमांत सहभाग घेतला. नेप्ती येथे उपबाजार समितीच्या उभारणीत त्यांचा पुढाकार महत्त्वाचा मानला जातो. चिंचोंडी पाटील येथेही उपबाजार समितीसाठी जागा उपलब्ध करण्याच्या प्रक्रियेत प्रयत्न झाले. मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या संचालकपदापर्यंत पोहोचल्यामुळे त्यांच्या सहकार क्षेत्रातील कार्याचा आवाका स्थानिक बाजारपेठेपलीकडेही विस्तारला. उपबाजार उभारण्यामागील संकल्पना केवळ बाजार समितीच्या भौतिक विस्तारापुरती मर्यादित नसते. शेतकऱ्यांना बाजारपेठेपर्यंत पोहोचणे सुलभ व्हावे, वाहतुकीचा खर्च कमी व्हावा, शेतीमालाची विक्री अधिक कार्यक्षमतेने करता यावी आणि ग्रामीण भागात आर्थिक व्यवहारांना चालना मिळावी, अशा अपेक्षा त्यामागे असतात. त्यामुळे नेप्तीसारख्या उपबाजाराच्या उभारणीचा उल्लेख करताना त्यातून शेतकऱ्यांना मिळालेल्या प्रत्यक्ष लाभाचाही विचार करणे आवश्यक आहे. सहकार क्षेत्राचे राजकारणाशी असलेले नाते महाराष्ट्रात जुने आहे. बाजार समित्या, सहकारी साखर कारखाने, दूध संघ आणि पतसंस्था यांसारख्या संस्थांनी ग्रामीण भागात आर्थिक व्यवहारांबरोबरच नेतृत्वाची केंद्रेही निर्माण केली. या संस्थांमधून अनेक नेते पुढे आले; त्याच वेळी या संस्थांवरील नियंत्रणासाठी राजकीय स्पर्धाही झाली. त्यामुळे सहकारातील नेतृत्वाचे मूल्यमापन करताना विकासकामांची नोंद घेण्याबरोबरच संस्थात्मक पारदर्शकता, सभासदांचे हित आणि निर्णयप्रक्रियेची उत्तरदायित्वपूर्ण रचना यांनाही महत्त्व द्यावे लागते. कोतकर यांच्या सहकारातील योगदानाची नोंद घेताना हा व्यापक संदर्भ महत्त्वाचा ठरतो. कारण एखाद्या नेत्याचा सहकारातील प्रभाव किती होता, यापेक्षा त्या प्रभावाचा शेतकरी आणि सभासदांना किती फायदा झाला, हा प्रश्न अखेरीस अधिक महत्त्वाचा असतो. उद्योगविश्वातील वाटचाल आणि बदललेले सामाजिक स्थान राजकारण आणि सहकाराबरोबरच संदीप उद्योग समूहाचे संस्थापक म्हणून भानुदास कोतकर यांनी उद्योग क्षेत्रातही आपली ओळख निर्माण केली. राजकीय आणि सामाजिक क्षेत्रातील संपर्कांच्या पार्श्वभूमीवर उद्योगविश्वात उभे राहिलेले त्यांचे स्थान त्यांच्या सार्वजनिक जीवनाचा आणखी एक पैलू अधोरेखित करते. त्यांच्या प्रवासाचे वर्णन करताना सायकलपासून हेलिकॉप्टरपर्यंत पोहोचल्याची प्रतिमा वापरली जाते. या प्रतिमेत आर्थिक उन्नती, महत्त्वाकांक्षा आणि दीर्घ प्रयत्नांचे प्रतीक दिसते. मात्र, या प्रवासाचा अर्थ केवळ संपत्तीच्या वाढीत शोधता येणार नाही. एखाद्या व्यक्तीचे आर्थिक सामर्थ्य वाढते, तेव्हा तिचे सामाजिक स्थान, राजकीय संपर्क आणि स्थानिक निर्णयप्रक्रियेतील महत्त्वही बदलू शकते. ग्रामीण भागातून पुढे आलेल्या नेतृत्वासाठी हा बदल विशेष महत्त्वाचा ठरतो. उद्योग उभारण्यासाठी भांडवलाबरोबरच नियोजन, जोखीम स्वीकारण्याची तयारी, मनुष्यबळाचे व्यवस्थापन आणि सातत्य आवश्यक असते. कोतकर यांच्या कारकीर्दीत राजकारण, सहकार आणि उद्योग हे तीनही प्रवाह एकत्र आले. या तिन्ही क्षेत्रांतील उपस्थितीमुळे त्यांचे व्यक्तिमत्त्व स्थानिक राजकारणाच्या चौकटीपलीकडे गेले. तथापि, सार्वजनिक जीवनातील प्रभाव आणि व्यावसायिक यश यांच्यातील संबंधांचा विचार करताना सार्वजनिक हिताचा प्रश्न बाजूला ठेवता येत नाही. राजकारण आणि उद्योग या क्षेत्रांत काम करणाऱ्या कोणत्याही व्यक्तीच्या बाबतीत हितसंबंधांची पारदर्शकता, संस्थांच्या नियमांचे पालन आणि सार्वजनिक उत्तरदायित्व या बाबी महत्त्वाच्या असतात. कोतकर

Bhanudas Kotkar : केडगावच्या राजकारणातून शहराच्या सत्ताकेंद्रापर्यंतचा प्रवास! Read More »

img 20261025 wa0003

Bhanudas Kotkar Death : सायकलवरून नगरमध्ये आलेला माणूस ते ‘हॉटेल संदीप’चे साम्राज्य; भानुदास कोतकर यांच्या प्रवासाची चव आजही कायम…

Bhanudas Kotkar Death : मित्रांना स्वतःच्या हाताने मटण बनवून जेवू घालण्याची आवड, मित्रांच्या आग्रहातून सुरू झालेला व्यवसाय आणि जाहिरातींशिवाय महाराष्ट्रभर पोहोचलेली चव… भानुदास कोतकर यांचा प्रवास केवळ यशाची गोष्ट नाही, तर माणुसकी, मैत्री आणि कष्टांच्या बळावर उभ्या राहिलेल्या विश्वासाची कहाणी आहे. भानुदास कोतकर… नगरच्या राजकारणात आपला ठसा उमटवणारे व्यक्तिमत्त्व. मात्र, त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची ओळख केवळ राजकीय प्रवासापुरती मर्यादित नव्हती. त्यांच्या आयुष्यात मैत्रीला असलेले स्थान, मित्रांसाठी काहीही करण्याची तयारी आणि स्वतःच्या हाताने बनवलेल्या जेवणातून माणसे जोडण्याची त्यांची कला, हेही त्यांच्या जीवनाचे महत्त्वाचे पैलू होते. त्यांच्या हातच्या मटणाची चव आणि त्यांच्या स्वभावातील मोकळेपणा, या दोन्ही गोष्टींनी त्यांना माणसांच्या मनात वेगळे स्थान मिळवून दिले. केडगाव ते नगर… सायकलवरून सुरू झालेला प्रवास! भानुदास कोतकर यांच्या प्रवासाची सुरुवात केडगावच्या मातीतून झाली. केडगाव ते नगर हा प्रवास त्यांनी सायकलवरून केला. आजच्या काळात काही अंतर पार करण्यासाठीही वाहनांची गरज भासते.पण त्या काळात सायकल हाच त्यांच्या प्रवासाचा सोबती होता. पुढे याच माणसाने आपल्या कर्तृत्वाच्या जोरावर व्यवसायाचे मोठे विश्व उभे केले. मात्र, या प्रवासात त्यांच्या स्वभावातील साधेपणा कायम राहिला. नगरमध्ये एखाद्या कट्ट्यावर मित्र बसलेले असायचे. भाऊ नगरमध्ये आले की मित्रांचा ठरलेला प्रश्न असायचा, “भाऊ, आज काय भेटतंय?” भाऊंचे उत्तरही तितकेच साधे आणि आपुलकीचे असायचे, “चला, आपल्या घरी जेवायला!” या एका वाक्यात भाऊंचा स्वभाव सामावलेला होता. कोण किती मोठा आहे, कोणाचा काय फायदा होईल, याचा विचार न करता मित्रांना घरी बोलावायचे, स्वतःच्या हाताने मटण बनवायचे आणि मनापासून जेवू घालायचे. त्यांच्या घरी होणाऱ्या या मैफलींमध्ये केवळ जेवण नसायचे; तिथे मैत्री असायची, हास्यविनोद असायचे आणि माणसांना आपलेसे करणारी ऊब असायची. मित्रांच्या आग्रहातून जन्माला आले ‘हॉटेल संदीप’! भाऊंच्या हातच्या मटणाची चव मित्रांना इतकी आवडायची की, जेवणाचा कार्यक्रम हा त्यांच्या मित्रपरिवारासाठी खास अनुभव बनला होता. अशाच एका मैत्रीपूर्ण मैफलीत काही मित्रांनी त्यांना सल्ला दिला. “भाऊ, तुम्ही बनवलेले मटण इतके छान असते, त्याची चव लोकांना खूप आवडेल. मग एखादे छोटेसे हॉटेल का सुरू करत नाही?” भाऊंचा स्वभावच मोकळा. मनात आलेली गोष्ट मनापासून स्वीकारणारे. मित्रांचा सल्ला ऐकून त्यांनीही सहज होकार दिला. आणि याच विचारातून एका छोट्याशा हॉटेलची सुरुवात झाली. सुरुवातीच्या या व्यवसायाला पुढे ‘लोकसेवा’ (धाबा )नावानेही ओळख मिळाली. त्यानंतर आपल्या पहिल्या मुलाचे नाव संदीप यावरून त्यांनी हॉटेलला ‘हॉटेल संदीप’ हे नाव दिले. या नावामागेही एक भावनिक नाते होते. व्यवसायाला नाव देताना त्यांनी केवळ बाजारपेठेचा विचार केला नाही, तर आपल्या कुटुंबातील नात्यालाही त्यात स्थान दिले. एका छोट्याशा हॉटेलपासून सुरू झालेला हा प्रवास पुढे कधी मोठ्या व्यवसायात बदलला, हे कळलेच नाही. नगर, ठाणे आणि पुणे अशा शहरांमध्ये हॉटेल संदीपच्या जवळपास आठ शाखा उभ्या राहिल्या. एका घरगुती चवीने व्यवसायाचे मोठे साम्राज्य उभे केले. जाहिरात नव्हे, चवीने जिंकली माणसांची मने! आजच्या काळात एखादा व्यवसाय उभा करायचा म्हटले की जाहिरात, मोठमोठे फलक, सोशल मीडिया आणि प्रसिद्धीची विविध साधने डोळ्यांसमोर येतात. मात्र, भानुदास कोतकर यांच्या हॉटेल संदीपच्या प्रवासात सर्वांत मोठी जाहिरात ठरली ती म्हणजे त्यांच्या हातची चव! या चवीची प्रसिद्धी करण्यासाठी मोठमोठ्या जाहिरातींचा आधार घेतल्याची गरज भासली नाही. एका माणसाने मटणाची चव घेतली, त्याला ती आवडली आणि त्याने आपल्या मित्राला सांगितले. त्या मित्राने आणखी कोणाला सांगितले. अशा रीतीने एका ग्राहकाकडून दुसऱ्या ग्राहकापर्यंत पोहोचणारी ही प्रसिद्धी वाढत गेली. यालाच आजच्या भाषेत ‘माऊथ पब्लिसिटी’ म्हणतात. पण भाऊंच्या बाबतीत ती केवळ व्यवसायाची युक्ती नव्हती; ती त्यांच्या हातच्या चवीवर लोकांनी व्यक्त केलेली विश्वासाची पावती होती. चांगली चव माणसाला पुन्हा तिथे घेऊन येते. पण चव टिकवण्यासाठी सातत्य लागते, व्यवसाय वाढवण्यासाठी शिस्त लागते आणि लोकांचा विश्वास टिकवण्यासाठी प्रामाणिकपणा लागतो. भाऊंच्या स्वभावातील हीच वैशिष्ट्ये त्यांच्या व्यावसायिक प्रवासाला पूरक ठरली. शिस्त, प्रामाणिकपणा आणि माणसांवर विश्वास! भानुदास कोतकर यांच्या व्यक्तिमत्त्वात शिस्त आणि प्रामाणिकपणाला महत्त्वाचे स्थान होते. माणसांशी बोलताना सहजपणा, वागण्यात मोकळेपणा आणि नात्यांमध्ये आपलेपणा, ही त्यांची ओळख होती. एखादी व्यक्ती भेटली की तिला आपलेसे करून घेण्याची त्यांची हातोटी होती. समोरच्या माणसावर विश्वास ठेवताना ते मनापासून विश्वास ठेवायचे. माणसांना आपले समजण्याची त्यांची वृत्ती त्यांच्या स्वभावाचा भाग होती. अर्थात, या विश्वासातून त्यांना काही वेळा त्रासही सहन करावा लागला असेल; पण त्यामुळे माणसांशी जोडले जाण्याची त्यांची सहज वृत्ती संपली नाही. कारण काही माणसे व्यवहाराच्या गणिताने नाती जोडत नाहीत. त्यांच्यासाठी मैत्री म्हणजे फायद्याचा सौदा नसतो. आपल्याकडे जे आहे, त्यात दुसऱ्याला सहभागी करून घेणे, त्याला आपलेपणाची जाणीव करून देणे आणि त्याच्या आनंदात आनंद मानणे, हेच त्यांच्यासाठी महत्त्वाचे असते. भाऊंच्या मित्रांसाठीच्या जेवणावळी या याच स्वभावाचे प्रतीक होत्या. स्वतःच्या हाताने बनवलेले मटण मित्रांना वाढताना त्यांना मिळणारा आनंद आणि पुढे त्याच चवीतून उभा राहिलेला व्यवसाय, यांचा परस्परांशी अतूट संबंध होता. हातात चव, मनात माणुसकी! भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याकडे मागे वळून पाहिले, तर सायकलवरून केलेला केडगाव ते नगर प्रवास, मित्रांसोबतच्या जेवणावळी, मित्रांच्या आग्रहातून सुरू झालेला हॉटेल व्यवसाय आणि पुढे विस्तारलेल्या हॉटेल संदीपच्या शाखा, असा मोठा पट डोळ्यांसमोर उभा राहतो. पण या सगळ्या प्रवासात एक गोष्ट समान राहिली—माणसांशी जोडलेले नाते! हॉटेलच्या व्यवसायात चव महत्त्वाची असतेच; पण त्या चवीला ओळख मिळवून देणारी माणसे असतात. एका छोट्या हॉटेलपासून अनेक शाखांपर्यंत पोहोचलेल्या या प्रवासात ग्राहकांचा विश्वास आणि मित्रपरिवारातून पसरलेली प्रसिद्धी यांचे महत्त्व नाकारता येणार नाही. भाऊंच्या आयुष्याची ही कहाणी म्हणूनच केवळ एका व्यावसायिकाच्या यशाची कहाणी राहत नाही. ती स्वप्न पाहणाऱ्या, कष्ट करणाऱ्या, माणसांवर विश्वास ठेवणाऱ्या आणि स्वतःच्या कर्तृत्वाने ओळख निर्माण करणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाची कहाणी बनते. आज भानुदास कोतकर यांची आठवण काढताना त्यांच्या राजकीय कारकिर्दीची चर्चा होईल, त्यांच्या सामाजिक संपर्कांची आठवण होईल; पण त्यांच्या हातच्या मटणाची चव चाखलेल्या मित्रांच्या स्मरणात मात्र वेगळेच चित्र जिवंत असेल—कट्ट्यावर बसलेले मित्र, त्यांना घरी जेवायला बोलावणारे भाऊ आणि स्वतःच्या हाताने बनवलेले जेवण प्रेमाने वाढणारा माणूस! कारण काही माणसे केवळ आपल्या पदाने किंवा संपत्तीने मोठी होत नाहीत. ती मोठी होतात आपल्या माणसांसाठी जगण्याच्या वृत्तीने. त्यांच्या हातची चव जिभेवर रेंगाळते आणि त्यांच्या स्वभावातील आपुलकी मनात घर करून राहते. भानुदास कोतकर यांचा प्रवास सांगतो की, व्यवसाय उभा करण्यासाठी भांडवल लागते; पण व्यवसायाला माणसांच्या मनात स्थान मिळवून देण्यासाठी विश्वास लागतो. जाहिरातींनी नाव पोहोचते, पण चवीने आणि माणुसकीने नाते जोडले जाते. भाऊंच्या हातच्या मटणाला लाभलेली लोकप्रियता आणि त्यांच्या भोवती जमणारा मित्रपरिवार, हे त्या नात्याचेच प्रतीक होते. त्यांच्या आयुष्याची ही आठवण सांगताना एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवते—ज्याच्या हातच्या चवीत माणुसकी मिसळलेली असते, त्याची आठवण केवळ ताटापुरती मर्यादित राहत नाही; ती माणसांच्या मनात कायमची घर करून राहते.

Bhanudas Kotkar Death : सायकलवरून नगरमध्ये आलेला माणूस ते ‘हॉटेल संदीप’चे साम्राज्य; भानुदास कोतकर यांच्या प्रवासाची चव आजही कायम… Read More »

bhanudas kotkar

Bhanudas Kotkar : ज्येष्ठ नेते भानुदास कोतकर काळाच्या पडद्याआड; राजकीय, सामाजिक आणि सहकार क्षेत्रातील एका पर्वाचा अंत

Bhanudas Kotkar : अहिल्यानगरच्या राजकीय, सामाजिक, सहकार आणि कृषी क्षेत्रात अनेक वर्षे आपला ठसा उमटवणारे ज्येष्ठ नेते तथा कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे माजी सभापती भानुदास एकनाथ कोतकर यांचे शनिवार, २४ ऑक्टोबर २०२६ रोजी निधन झाले. ते ७४ वर्षांचे होते. हृदयविकाराचा त्रास जाणवू लागल्याने त्यांना अहिल्यानगर येथील रुग्णालयात दाखल करण्यात आले होते. मात्र, उपचारादरम्यान त्यांची प्राणज्योत मालवली. त्यांच्या निधनाने अहिल्यानगरच्या राजकीय आणि सामाजिक वर्तुळात हळहळ व्यक्त होत आहे. सरपंचपदापासून राजकीय नेतृत्वापर्यंतचा प्रवास भानुदास कोतकर यांच्या राजकीय कारकिर्दीची सुरुवात केडगाव ग्रामपंचायतीच्या सरपंचपदापासून झाली. स्थानिक पातळीवर काम करताना त्यांनी जनसंपर्क वाढवला आणि पुढे तालुका तसेच जिल्ह्याच्या राजकारणात आपले स्वतंत्र स्थान निर्माण केले. नगर तालुका पंचायत समितीचे उपसभापती व सभापती, नगर तालुका कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती, मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे संचालक आणि काँग्रेसच्या स्थानिक व जिल्हास्तरीय संघटनेतील विविध पदांवर त्यांनी काम केले. काँग्रेस पक्षाच्या संघटनात्मक कार्यात सक्रिय सहभाग घेत त्यांनी अहिल्यानगरच्या स्थानिक राजकारणात महत्त्वाची भूमिका बजावली. शहर आणि तालुक्यातील राजकीय घडामोडींमध्ये त्यांचे नाव अनेक वर्षे चर्चेत राहिले. १९९९ मध्ये त्यांनी नगर-नेवासा विधानसभा मतदारसंघातून निवडणूकही लढवली होती. तत्कालीन काँग्रेस नेतृत्वाशी असलेले त्यांचे संबंध आणि स्थानिक पातळीवरील राजकीय संपर्क यांमुळे त्यांची ओळख जिल्ह्याच्या राजकारणात अधिक दृढ झाली. सहकार आणि कृषी क्षेत्रातील योगदान राजकारणाबरोबरच भानुदास कोतकर यांनी सहकार आणि कृषी क्षेत्रातही काम केले. कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या कामकाजात सहभागी असताना शेतमालाच्या खरेदी-विक्रीसाठी आवश्यक सुविधा आणि बाजारपेठेच्या विकासाशी संबंधित विषयांना त्यांनी महत्त्व दिले. नेप्ती उपबाजार समितीच्या उभारणीच्या प्रक्रियेत त्यांचा पुढाकार महत्त्वाचा मानला जातो. कांदा व्यापारासाठी नेप्ती बाजारपेठ विकसित झाल्याने परिसरातील कृषी व्यापाराला चालना मिळाली. चिचोंडी पाटील येथेही उपबाजार समितीसाठी जागा उपलब्ध करून देण्याच्या प्रक्रियेत त्यांनी पुढाकार घेतल्याचा उल्लेख केला जातो. कृषी बाजार समित्यांच्या माध्यमातून शेतकरी, व्यापारी आणि कृषी क्षेत्राशी संबंधित घटकांना एकत्र आणणाऱ्या व्यवस्थेत त्यांनी काम केले. त्यामुळे त्यांच्या राजकीय कारकिर्दीबरोबरच सहकार आणि कृषी क्षेत्रातील कामाचाही उल्लेख केला जातो. सामाजिक आणि शैक्षणिक क्षेत्रातील कार्य राजकीय आणि सहकार क्षेत्राबरोबरच भानुदास कोतकर यांचा सामाजिक व शैक्षणिक संस्थांशीही संबंध होता. केडगाव येथील भैरवनाथ एज्युकेशन सोसायटीच्या माध्यमातून शिक्षण क्षेत्राशी त्यांचा संबंध जोडला गेला. केडगाव परिसरात शैक्षणिक सुविधा विकसित करण्याच्या प्रयत्नांमध्ये या संस्थेची भूमिका राहिली आहे. भैरवनाथ देवस्थान ट्रस्ट, भैरवनाथ नागरी पतसंस्था आणि इतर स्थानिक संस्थांशी संबंधित जबाबदाऱ्याही त्यांनी सांभाळल्या. शिक्षण, धार्मिक संस्था, सहकार आणि स्थानिक संघटनांच्या माध्यमातून परिसरातील सार्वजनिक जीवनात त्यांचा सहभाग राहिला. राजकारणाच्या पलीकडे जाऊन विविध संस्थात्मक उपक्रमांशी जोडलेले व्यक्तिमत्त्व म्हणूनही त्यांचा उल्लेख केला जातो. उद्योग क्षेत्रातही स्वतंत्र ओळख राजकीय कारकिर्दीबरोबरच त्यांनी उद्योग आणि व्यवसाय क्षेत्रातही काम केले. संदीप उद्योग समूहाच्या उभारणीत त्यांची महत्त्वाची भूमिका होती. या माध्यमातून कोतकर कुटुंबाने अहिल्यानगरच्या व्यावसायिक क्षेत्रातही आपली ओळख निर्माण केली. राजकारण, सहकार आणि उद्योग या तीन क्षेत्रांतील त्यांच्या सहभागामुळे त्यांचे नाव जिल्ह्याच्या सार्वजनिक जीवनात सातत्याने चर्चेत राहिले. राजकीय कारकिर्दीतील वाद आणि न्यायालयीन प्रकरण भानुदास कोतकर यांची राजकीय कारकीर्द विविध घडामोडींनी भरलेली होती. त्यांच्या सार्वजनिक जीवनात राजकीय प्रभावाबरोबरच काही गंभीर न्यायालयीन प्रकरणांचाही उल्लेख होत राहिला. अशोक लांडे खून प्रकरणात त्यांना दोषी ठरवून जन्मठेपेची शिक्षा सुनावण्यात आली होती. या प्रकरणाचा त्यांच्या सार्वजनिक आणि राजकीय जीवनावर मोठा परिणाम झाला. त्यामुळे त्यांच्या कारकिर्दीचा आढावा घेताना राजकीय योगदानासोबतच या न्यायालयीन पार्श्वभूमीचाही उल्लेख महत्त्वाचा ठरतो. राजकीय वारसा आणि कौटुंबिक संबंध भानुदास कोतकर हे अहिल्यानगरचे माजी महापौर संदीप कोतकर यांचे वडील होते. त्यांचे पुत्र सचिन कोतकर आणि अमोल कोतकर हेही व्यावसायिक क्षेत्राशी संबंधित आहेत. त्यांची कन्या सुवर्णा जगताप यांनी जिल्हा परिषद सदस्य म्हणून काम केले आहे. जिल्ह्यातील विविध राजकीय कुटुंबांशी असलेल्या त्यांच्या नातेसंबंधांमुळेही कोतकर कुटुंबाची राजकीय वर्तुळातील ओळख अधिक ठळक झाली होती. अहिल्यानगरच्या राजकीय इतिहासातील एक महत्त्वाचे व्यक्तिमत्त्व केडगावच्या स्थानिक राजकारणातून सुरुवात करून पंचायत समिती, कृषी उत्पन्न बाजार समिती, काँग्रेस संघटना आणि उद्योग क्षेत्रापर्यंत वाटचाल करणारे भानुदास कोतकर यांनी अहिल्यानगरच्या राजकीय इतिहासात आपली स्वतंत्र ओळख निर्माण केली होती. त्यांच्या कारकिर्दीत राजकीय यश, सहकार क्षेत्रातील काम, सामाजिक संस्थांशी असलेला संबंध आणि न्यायालयीन वाद अशा विविध पैलूंचा समावेश होता. त्यांच्या निधनाने अहिल्यानगरच्या राजकीय, सामाजिक, सहकार आणि कृषी क्षेत्रातील एका ज्येष्ठ व्यक्तिमत्त्वाची कारकीर्द संपुष्टात आली आहे. त्यांच्या निधनाचे वृत्त समजल्यानंतर विविध क्षेत्रांतून हळहळ व्यक्त होत आहे.

Bhanudas Kotkar : ज्येष्ठ नेते भानुदास कोतकर काळाच्या पडद्याआड; राजकीय, सामाजिक आणि सहकार क्षेत्रातील एका पर्वाचा अंत Read More »

prithviraj chavan on manoj jarange

Prithviraj Chavan on Manoj Jarange : मनोज जरांगेंच्या ऑडिओ क्लिपवर पृथ्वीराज चव्हाणांचा मोठा दावा

Prithviraj Chavan on Manoj Jarange : महाराष्ट्राच्या राजकारणात मराठा आरक्षण आंदोलक मनोज जरांगे पाटील यांनी समोर आणलेल्या कथित ऑडिओ क्लिपमुळे नवा वाद निर्माण झाला आहे. या क्लिपमध्ये मनोज जरांगे पाटील यांना ५०० कोटी रुपये दिल्याचा कथित उल्लेख असल्याचा दावा करण्यात आला आहे. या प्रकरणावरून उपमुख्यमंत्री एकनाथ शिंदे, भाजप आणि शिवसेनेच्या नेत्यांमध्ये आरोप-प्रत्यारोप सुरू झाले आहेत. दरम्यान, या प्रकरणाशी संबंधित काँग्रेसचे ज्येष्ठ नेते पृथ्वीराज चव्हाण यांच्या दाव्याबाबतही राजकीय वर्तुळात चर्चा होत आहे. नेमकं प्रकरण काय ? मराठा आरक्षणाच्या प्रश्नावरून राज्य सरकार आणि राजकीय पक्षांशी सातत्याने भूमिका मांडणारे मनोज जरांगे पाटील यांनी पत्रकार परिषदेत एक कथित ऑडिओ क्लिप ऐकवली. या क्लिपमध्ये खासदार श्रीकांत शिंदे यांच्या माध्यमातून जरांगे पाटील यांच्यापर्यंत ५०० कोटी रुपये पोहोचल्याचा उल्लेख असल्याचा दावा करण्यात आला. ही कथित चर्चा २०२४ च्या विधानसभा निवडणुकीपूर्वी झालेल्या भाजपच्या ऑनलाइन बैठकीशी संबंधित असल्याचे सांगितले जात आहे. मात्र, या ध्वनिमुद्रणाची सत्यता आणि त्यातील व्यक्तींची ओळख अद्याप स्वतंत्रपणे सिद्ध झालेली नाही. त्यामुळे क्लिपमधील आरोपांना सध्या सिद्ध तथ्य मानता येणार नाही. मनोज जरांगे पाटील यांचा गंभीर आरोप मनोज जरांगे पाटील यांनी या प्रकरणावरून एकनाथ शिंदे यांच्याकडे स्पष्टीकरण मागितले. भाजपमधील काही नेत्यांमध्ये आपल्याबाबत आणि कथित आर्थिक व्यवहाराबाबत चर्चा सुरू असल्याचा त्यांचा दावा आहे. या संपूर्ण प्रकरणामागे मराठा आरक्षण आंदोलनाची प्रतिमा मलिन करण्याचा प्रयत्न असल्याचा आरोपही त्यांनी केला. जरांगे पाटील यांनी या प्रकरणाची सखोल चौकशी करण्याची मागणी केली आहे. तसेच संबंधित नेत्यांनी या कथित व्यवहाराबाबत नेमकी भूमिका स्पष्ट करावी, अशी मागणी त्यांनी केली. एकनाथ शिंदे यांनी आरोप फेटाळले या आरोपांवर उपमुख्यमंत्री एकनाथ शिंदे यांनी स्पष्ट भूमिका मांडत ५०० कोटी रुपये दिल्याचा किंवा घेतल्याचा आरोप फेटाळून लावला. जरांगे पाटील यांनी कोणतेही गंभीर आरोप करण्यापूर्वी त्यांची सत्यता तपासावी, असे त्यांनी म्हटले. तसेच जरांगे पाटील यांच्याकडे या प्रकरणासंदर्भात पुरावे असतील, तर ते संबंधित यंत्रणांकडे सादर करावेत आणि प्रकरणाची चौकशी व्हावी, अशी भूमिका शिंदे यांनी घेतली आहे. पृथ्वीराज चव्हाण यांचा मोठा दावा काँग्रेसचे ज्येष्ठ नेते आणि महाराष्ट्राचे माजी मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण यांनी या प्रकरणावर प्रतिक्रिया देताना मनोज जरांगे पाटील आणि एकनाथ शिंदे या दोघांचेही नेतृत्व संपवण्याचा डाव असू शकतो, असा दावा केला आहे. या कथित ऑडिओ क्लिपचे तांत्रिक आणि फॉरेन्सिक विश्लेषण करण्यात यावे, अशी मागणीही त्यांनी केली आहे. चव्हाण यांच्या या विधानामुळे प्रकरणाला आणखी राजकीय महत्त्व प्राप्त झाले आहे. मात्र, नेतृत्व संपवण्याचा कथित डाव असल्याचा दावा हा त्यांचा आरोप असून त्याला स्वतंत्र पुष्टी मिळालेली नाही. मुख्यमंत्र्यांकडून फॉरेन्सिक चौकशीचे आदेश या प्रकरणाची गंभीरता लक्षात घेऊन मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी २३ ऑक्टोबर रोजी कथित ऑडिओ क्लिपची फॉरेन्सिक चौकशी करण्याचे जाहीर केले. ध्वनिमुद्रणातील आवाज खरे आहेत का, त्यात काही फेरफार करण्यात आला आहे का आणि ही क्लिप इतक्या उशिरा समोर आणण्यामागे काय कारण आहे, याची तपासणी होणे आवश्यक असल्याची भूमिका त्यांनी मांडली. या चौकशीतून क्लिपची सत्यता आणि त्यातील संभाषणाचा संदर्भ स्पष्ट होण्याची अपेक्षा आहे. तपासाचे निष्कर्ष समोर येण्यापूर्वी कोणत्याही व्यक्तीला या कथित व्यवहारासाठी जबाबदार ठरवणे योग्य ठरणार नाही. सत्ताधारी युतीमध्ये आरोप-प्रत्यारोप या प्रकरणावरून भाजप आणि एकनाथ शिंदे यांच्या शिवसेनेतील नेत्यांमध्येही आरोप-प्रत्यारोप सुरू झाले आहेत. शिवसेनेतील काही नेत्यांनी क्लिपची सत्यता तपासण्याची मागणी केली, तर भाजपकडूनही ध्वनिमुद्रणाच्या अस्सलतेबाबत प्रश्न उपस्थित करण्यात आले आहेत. त्यामुळे या वादाचा परिणाम सत्ताधारी महायुतीतील संबंधांवर होणार का, याकडे राजकीय वर्तुळाचे लक्ष लागले आहे.

Prithviraj Chavan on Manoj Jarange : मनोज जरांगेंच्या ऑडिओ क्लिपवर पृथ्वीराज चव्हाणांचा मोठा दावा Read More »

donald trump

Donald Trump : भारत-पाकिस्तान युद्ध थांबवण्यासाठी 250 टक्के टॅरिफची धमकी; ट्रम्प यांचा पुन्हा मोठा दावा

Donald Trump : भारत आणि पाकिस्तान यांच्यात २०२५ मध्ये झालेला लष्करी संघर्ष आपण अमेरिकेच्या व्यापार शुल्काची धमकी देऊन थांबवला, असा दावा अमेरिकेचे राष्ट्राध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांनी पुन्हा एकदा केला आहे. भारत आणि पाकिस्तान या दोन्ही देशांना अमेरिकेसोबत व्यापार करता येणार नाही आणि दोन्ही देशांवर २५० टक्के आयात शुल्क लावले जाईल, असा इशारा आपण दिला होता. त्यानंतर दोन्ही देशांनी गोळीबार थांबवला आणि संघर्ष संपला, असे ट्रम्प यांनी म्हटले आहे. २३ ऑक्टोबर रोजी फ्लोरिडा येथे आयोजित प्रचारसभेत बोलताना ट्रम्प यांनी हा दावा केला. या वेळी त्यांनी भारत-पाकिस्तान संघर्षाचा उल्लेख करताना ११ विमाने पाडण्यात आल्याचेही सांगितले. मात्र, त्यांच्या या दाव्याला भारताने यापूर्वीच नकार दिला असून, युद्धविरामामध्ये कोणत्याही तिसऱ्या देशाची मध्यस्थी झालेली नसल्याची भारताची भूमिका आहे. २५० टक्के टॅरिफची धमकी दिल्याचा ट्रम्प यांचा दावा फ्लोरिडा येथील सभेत ट्रम्प यांनी आंतरराष्ट्रीय स्तरावरील आपल्या कथित राजनैतिक कामगिरीचा उल्लेख केला. भारत आणि पाकिस्तान हे दोन्ही अण्वस्त्रसज्ज देश असल्याने त्यांच्यातील संघर्ष मोठ्या युद्धात बदलण्याची शक्यता होती, असे त्यांनी सांगितले. ट्रम्प यांच्या म्हणण्यानुसार, त्यांनी दोन्ही देशांच्या नेतृत्वाला अमेरिकेसोबत व्यापार सुरू ठेवायचा असेल, तर संघर्ष थांबवावा लागेल, असा संदेश दिला होता. अन्यथा दोन्ही देशांवर २५० टक्के आयात शुल्क लावले जाईल आणि अमेरिकेसोबत व्यापार करणे अशक्य होईल, असा इशारा दिल्याचे त्यांनी सांगितले. या धमकीनंतर दोन्ही देशांचे नेते नाराज झाले होते. मात्र, त्यानंतर त्यांनी गोळीबार थांबवला आणि युद्ध संपले, असा दावा ट्रम्प यांनी केला. हा घटनाक्रम त्यांच्या दृष्टीने अमेरिकेच्या आर्थिक दबावाचा परिणाम असल्याचे त्यांनी सभेत सांगितले. भारत-पाकिस्तान संघर्षात 11 विमाने पाडल्याचा उल्लेख ट्रम्प यांनी आपल्या भाषणात भारत आणि पाकिस्तानमधील संघर्षादरम्यान ११ विमाने पाडण्यात आल्याचा उल्लेख केला. मात्र, ही विमाने नेमकी कोणत्या देशाची होती, त्यांचे नुकसान कसे झाले किंवा या आकड्याचा आधार काय आहे, याबाबत त्यांनी सविस्तर माहिती दिली नाही. यापूर्वीही ट्रम्प यांनी या संघर्षादरम्यान विमानांचे नुकसान झाल्याचे वेगवेगळे आकडे सांगितले आहेत. त्यामुळे त्यांच्या ताज्या विधानातील ११ विमानांचा आकडा स्वतंत्रपणे पडताळणे आवश्यक आहे. भारताने या संघर्षाबाबत ट्रम्प यांनी केलेल्या दाव्यांवर आक्षेप घेतला आहे. भारताची भूमिका काय आहे? भारताने भारत-पाकिस्तान संघर्ष थांबवण्यात अमेरिकेची मध्यस्थी असल्याचा दावा सातत्याने फेटाळला आहे. भारताच्या अधिकृत भूमिकेनुसार, २०२५ मधील ऑपरेशन सिंदूरदरम्यान लष्करी कारवाई थांबवण्याबाबत भारत आणि पाकिस्तानच्या लष्करी अधिकाऱ्यांमध्ये थेट संपर्क झाला होता. भारताच्या म्हणण्यानुसार, १० मे २०२५ रोजी पाकिस्तानच्या लष्करी संचालन महासंचालकांनी (DGMO) भारतीय समकक्षांशी संपर्क साधून लष्करी कारवाई थांबवण्याची विनंती केली. त्यानंतर दोन्ही देशांमध्ये संघर्षविरामाबाबत सहमती झाली. भारताने पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या भूमिकेचा संदर्भ देत तिसऱ्या देशाच्या मध्यस्थीमुळे लष्करी कारवाई थांबवण्यात आली, हा दावा मान्य केलेला नाही. त्यामुळे ट्रम्प यांच्या विधानाशी भारताची अधिकृत भूमिका जुळत नाही. ऑपरेशन सिंदूरची पार्श्वभूमी २२ एप्रिल २०२५ रोजी जम्मू-काश्मीरमधील पहलगाम येथे दहशतवादी हल्ला झाला होता. या हल्ल्यानंतर भारत आणि पाकिस्तान यांच्यात तणाव वाढला. त्यानंतर भारताने ७ मे २०२५ रोजी ऑपरेशन सिंदूर सुरू केले. या कारवाईदरम्यान पाकिस्तान आणि पाकव्याप्त काश्मीरमधील दहशतवादी पायाभूत सुविधांना लक्ष्य करण्यात आले. त्यानंतर दोन्ही देशांमध्ये लष्करी संघर्ष वाढला. अखेर १० मे रोजी लष्करी कारवाई थांबवण्याबाबत सहमती झाल्याचे भारताने सांगितले. या संघर्षाच्या समाप्तीमध्ये अमेरिकेची भूमिका नेमकी काय होती, याबाबत ट्रम्प यांचे दावे आणि भारताची भूमिका वेगवेगळी राहिली आहे. ट्रम्प यांना नोबेल शांतता पुरस्कार न मिळाल्याची खंत फ्लोरिडा येथील सभेत ट्रम्प यांनी आपण आठ युद्धे संपवली असल्याचा दावाही केला. विविध आंतरराष्ट्रीय संघर्ष सोडवण्यासाठी प्रयत्न करूनही आपल्याला नोबेल शांतता पुरस्कार मिळाला नसल्याची खंत त्यांनी व्यक्त केली. भारत-पाकिस्तान संघर्षाचा उल्लेख करताना त्यांनी पुन्हा एकदा आपल्या राजनैतिक प्रयत्नांना यश मिळाल्याचे सांगितले. मात्र, संघर्ष थांबवण्यामध्ये अमेरिकेच्या व्यापार शुल्काच्या धमकीचा निर्णायक परिणाम झाला होता, या त्यांच्या दाव्याला भारताने मान्यता दिलेली नाही. भारत आणि अमेरिका यांच्यातील व्यापार चर्चा आणि राजनैतिक संबंधांच्या पार्श्वभूमीवर ट्रम्प यांचे हे विधान महत्त्वाचे मानले जात आहे. व्यापार शुल्काचा वापर करून आंतरराष्ट्रीय संघर्ष थांबवल्याचा दावा ट्रम्प वारंवार करत आहेत. मात्र, भारताने संघर्षविरामाची प्रक्रिया द्विपक्षीय लष्करी संपर्कातून झाल्याचे स्पष्ट केले आहे. त्यामुळे या प्रकरणात दोन वेगवेगळ्या भूमिका समोर येत आहेत. ट्रम्प यांच्या म्हणण्यानुसार, अमेरिकेच्या आर्थिक दबावामुळे संघर्ष थांबला; तर भारताच्या म्हणण्यानुसार, लष्करी कारवाई थांबवण्याबाबतचा निर्णय भारत आणि पाकिस्तान यांच्यातील थेट संपर्कातून झाला.

Donald Trump : भारत-पाकिस्तान युद्ध थांबवण्यासाठी 250 टक्के टॅरिफची धमकी; ट्रम्प यांचा पुन्हा मोठा दावा Read More »