DNA मराठी

ऑटोमोबाईल

latur courier parcel blast

Latur Courier Parcel Blast : लातूरमध्ये कुरिअर पार्सलचा भीषण स्फोट; एक कर्मचारी गंभीर जखमी

Latur Courier Parcel Blast : लातूर शहरात कुरिअर पार्सलचा अचानक भीषण स्फोट झाल्याची धक्कादायक घटना समोर आली आहे. शहरातील उद्योग भवन परिसरात असलेल्या उमाटे कुरिअर सर्व्हिसमध्ये सामानाची चढ-उतार सुरू असताना हा स्फोट झाला. या घटनेत एक कर्मचारी गंभीर जखमी झाला असून, कुरिअरच्या वाहनाचेही मोठ्या प्रमाणात नुकसान झाले आहे. या घटनेमुळे परिसरात खळबळ उडाली आहे. नेमका प्रकार काय? मिळालेल्या माहितीनुसार, उमाटे कुरिअर सर्व्हिसमध्ये नेहमीप्रमाणे पार्सल आणि इतर सामानाची हाताळणी सुरू होती. याचदरम्यान एका पार्सलचा अचानक मोठा स्फोट झाला. स्फोटाची तीव्रता इतकी होती की, काही काळ परिसरातील नागरिक आणि कर्मचाऱ्यांना नेमके काय घडले, हे समजले नाही. या स्फोटात पार्सल उतरवण्याचे काम करणारा एक कर्मचारी गंभीर जखमी झाला. त्याला तातडीने उपचारासाठी खासगी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले आहे. स्फोटात वाहनाचे मोठे नुकसान या घटनेत कुरिअरच्या वाहनाचेही मोठ्या प्रमाणात नुकसान झाले आहे. स्फोटाच्या तीव्रतेमुळे वाहनाचे छत आणि काचा उडून पडल्याची माहिती समोर आली आहे. नियमित कामकाज सुरू असताना अचानक घडलेल्या या घटनेमुळे कुरिअर सेवा केंद्रातील कर्मचाऱ्यांमध्ये भीतीचे वातावरण निर्माण झाले. पोलीस आणि श्वानपथक घटनास्थळी दाखल घटनेची माहिती मिळताच लातूर पोलिसांचे पथक आणि श्वानपथक घटनास्थळी दाखल झाले. अतिरिक्त पोलीस अधीक्षक मंगेश चव्हाण यांनीही घटनास्थळी भेट देऊन पाहणी केली. स्फोट झालेल्या पार्सलमध्ये नेमके कोणते साहित्य होते, ते कोणी पाठवले होते आणि स्फोट कशामुळे झाला, याचा तपास पोलिसांकडून सुरू आहे. पार्सलमध्ये नेमके काय होते? तपास सुरू कुरिअर सेवा केंद्राच्या संचालकांनी दिलेल्या माहितीनुसार, बाहेरून येणाऱ्या पार्सलमधील साहित्याची माहिती कुरिअर सेवेकडे नेहमीच उपलब्ध असेल असे नाही. त्यामुळे संबंधित पार्सल कुठून आले, ते कोणी पाठवले आणि त्यामध्ये कोणते साहित्य होते, याची माहिती मिळवण्याचे काम सुरू आहे. दरम्यान, हा स्फोट नेमका कशामुळे झाला, याबाबत अद्याप स्पष्टता आलेली नाही. पार्सलमध्ये संशयास्पद वस्तू होती का किंवा अन्य कोणत्या कारणामुळे स्फोट झाला, याचा निष्कर्ष तपासानंतरच स्पष्ट होणार आहे. लातूरमधील घटनेने खळबळ कुरिअर सेवेसारख्या नियमित कामकाजाच्या ठिकाणी अशा प्रकारचा स्फोट झाल्याने सुरक्षेचा प्रश्न ऐरणीवर आला आहे. एका कर्मचाऱ्याला गंभीर दुखापत झाली असून वाहनाचेही नुकसान झाले आहे. या घटनेमागील नेमके कारण शोधणे आणि संबंधित पार्सलच्या स्रोताचा शोध घेणे, हे आता पोलिसांसमोरील महत्त्वाचे आव्हान आहे. पोलिसांच्या तपासातून या स्फोटामागील कारण आणि पार्सलमधील साहित्याबाबत अधिक माहिती समोर येण्याची अपेक्षा आहे.

Latur Courier Parcel Blast : लातूरमध्ये कुरिअर पार्सलचा भीषण स्फोट; एक कर्मचारी गंभीर जखमी Read More »

pwd

Ahilyanagar PWD: PWD मध्ये निविदा प्रक्रियेचा बोजवारा; बाद कंत्राटदाराला ‘वर्क ऑर्डर’ देणारे कार्यकारी अभियंता रडारवर ; ‘DNA मराठी’ विशेष वृत्त

Ahilyanagar PWD : सार्वजनिक बांधकाम विभागातील (PWD) निविदा प्रक्रियेचे नियम धाब्यावर बसवून थेट बाद झालेल्या कंत्राटदाराला कोट्यवधी रुपयांची ‘वर्क ऑर्डर’ बहाल करण्याचा खळबळजनक प्रकार अहिल्यानगरमध्ये उघडकीस आला आहे. चिचोंडी पाटील परिसरातील रस्ते कामांमध्ये हा गंभीर वित्तीय गैरव्यवहार झाला असून, याप्रकरणी संशयाच्या भोवऱ्यात सापडलेले कार्यकारी अभियंता लक्ष्मीकांत जाधव यांच्यावर निलंबनाची टांगती तलवार निर्माण झाली आहे. या संपूर्ण प्रकरणाची वरिष्ठ पातळीवरून चौकशी करून दोषींवर भ्रष्टाचार प्रतिबंधक कायद्यान्वये फौजदारी गुन्हे दाखल करण्याची मागणी सामाजिक कार्यकर्ते मुसा हसन शेख यांनी अधीक्षक अभियंत्यांकडे एका निवेदनाद्वारे केली आहे. नेमके प्रकरण काय? मौजे चिचोंडी पाटील – सुकलानी पार्कले वस्ती, मांडवा आणि बांदखेडा या तीन रस्त्यांच्या कामांसाठी सार्वजनिक बांधकाम विभागामार्फत ई-निविदा प्रक्रिया राबवण्यात आली होती. यामध्ये ‘मे. बेस्ट कन्स्ट्रक्शन’ ही कंपनी सर्वात कमी दराची (L1) ठरली. मात्र, त्यानंतर या कंपनीने काम करण्यास असमर्थता दर्शविणारे लेखी पत्र विभागाला दिले. निविदेच्या नियमानुसार, काम नाकारणाऱ्या कंत्राटदाराची बयाना रक्कम (EMD) जप्त करून त्याला प्रक्रियेतून बाद केले जाते. त्यानुसार बेस्ट कन्स्ट्रक्शनची बयाना रक्कम शासनजमा करण्यात आली आणि त्यांचा या निवेशी असलेला कायदेशीर संबंध संपुष्टात आला. नियमांचे उल्लंघन आणि ‘लक्ष्मी’ दर्शन? महाराष्ट्र PWD आणि केंद्रीय दक्षता आयोगाच्या (CVC) नियमांनुसार, ‘L1’ कंत्राटदार बाद झाल्यास एकतर दुसऱ्या क्रमांकाच्या (L2) कंत्राटदाराला काम देणे किंवा फेरनिविदा काढणे बंधनकारक असते. ‘L2’ कंत्राटदाराचा प्रस्ताव अधीक्षक अभियंता कार्यालयात प्रलंबित असताना, कार्यकारी अभियंता लक्ष्मीकांत जाधव यांनी सर्व कायदेशीर मर्यादा ओलांडल्या. त्यांनी बाद झालेल्या बेस्ट कन्स्ट्रक्शन कंत्राटदाराकडून काही दिवसांनी पुन्हा बेकायदेशीरपणे रोख स्वरूपात EMD स्वीकारली आणि त्यांना थेट कार्यारंभ आदेश (वर्क ऑर्डर) जारी केला. एकदा बाद झालेल्या कंत्राटदाराला पुन्हा प्रक्रियेत सामावून घेण्याच्या या ‘अजब’ कारभारामुळे सार्वजनिक बांधकाम वर्तुळात मोठ्या आर्थिक देवाणघेवाणीची चर्चा रंगली आहे. न्यायालयाच्या आदेशांना हरताळ सर्वोच्च न्यायालयाने ‘सतीश बात्रा विरुद्ध सुधीर रावल’ खटल्यात स्पष्ट केले आहे की, एकदा EMD जप्त झाली की कराराचा भंग सिद्ध होतो आणि तो करार पुन्हा जिवंत करता येत नाही. तसेच मुंबई उच्च न्यायालयानेही एका प्रकरणात अशाच प्रकारची संपूर्ण निविदा प्रक्रिया रद्दबातल ठरवली होती. न्यायालयाचे हे मार्गदर्शक तत्व स्पष्ट असतानाही अहिल्यानगर PWD मधील अधिकाऱ्यांनी कंत्राटदाराला काळ्या यादीत टाकण्याऐवजी चक्क पाठीशी घालत नियमबाह्य काम दिल्याने आश्चर्य व्यक्त होत आहे. जर या कामाची फेरनिविदा काढली असती, तर निकोप स्पर्धेमुळे शासनाचे किमान १५ लाख रुपये वाचले असते, असा दावा तक्रारदाराने केला आहे. सात दिवसांचा अल्टिमेटम; आमरण उपोषणाचा इशारा या भ्रष्टाचाराविरोधात मुसा हसन शेख यांनी थेट मंत्रालयातील सार्वजनिक बांधकाम विभागाचे सचिव, नाशिकचे मुख्य अभियंता आणि जिल्हाधिकाऱ्यांकडे पुराव्यांसह तक्रारीच्या प्रती धाडल्या आहेत. “बेस्ट कन्स्ट्रक्शनला दिलेला कार्यारंभ आदेश तात्काळ रद्द करून, निविदा शर्तीचा भंग केल्याबद्दल त्यांना ५ वर्षांसाठी काळ्या यादीत टाकावे. तसेच बेकायदेशीर निर्णय घेणारे कार्यकारी अभियंता लक्ष्मीकांत जाधव यांच्यावर भ्रष्टाचार प्रतिबंधक कायदा १९८८ अन्वये गुन्हा दाखल करून विभागीय चौकशी सुरू करावी. पुढील सात दिवसांत प्रशासनाने ठोस पावले उचलली नाहीत, तर सार्वजनिक बांधकाम मंडळाच्या कार्यालयासमोर बेमुदत आमरण उपोषण सुरू करण्यात येईल,” असा इशारा शेख यांनी दिला आहे. यामुळे आता वरिष्ठ अधिकारी यावर काय भूमिका घेतात, याकडे सर्वांचे लक्ष लागले आहे.   कायदेशीर बाजू न्यायालयीन चपराक: जप्त केलेली EMD पुन्हा जिवंत करता येत नाही! या संपूर्ण घोटाळ्यात सर्वोच्च आणि उच्च न्यायालयाच्या जुन्या निकालांना पूर्णपणे केराची टोपली दाखवण्यात आली आहे. सर्वोच्च न्यायालयाने ‘सतीश बात्रा विरुद्ध सुधीर रावल’ (2012) 10 SCC 393 खटल्यात स्पष्ट निर्वाळा दिला आहे की, “कंत्राटदाराची बयाना रक्कम (EMD) जप्त होणे म्हणजेच त्याने कराराचा भंग केला हे सिद्ध होते; आणि असा भंग झालेला करार प्रशासनाला पुन्हा जिवंत करता येत नाही.”तसेच, मा. मुंबई उच्च न्यायालयाने ‘अनुराधा नयन शाह विरुद्ध जयंतीलाल’ प्रकरणात अशाच प्रकारच्या लिलाव आणि निविदा प्रक्रियेवर ताशेरे ओढताना, “EMD जप्त झालेल्या कंत्राटदाराला पुन्हा झुकते माप देणे म्हणजे संपूर्ण प्रक्रिया मॅनेज (Rigged) असल्याचे स्पष्ट होते,” असे म्हणत ती प्रक्रियाच रद्दबातल ठरवली होती. त्यामुळे अहिल्यानगर PWD चे कार्यकारी अभियंता लक्ष्मीकांत जाधव यांनी दिलेला कार्यारंभ आदेश कायद्याच्या चौकटीत ‘शून्य’ (Void) ठरत असल्याचे कायदेतज्ज्ञांचे म्हणणे आहे. प्रशासकीय आर्थिक फटका शासकीय तिजोरीला लागला ‘लाखांचा’ चुना!निविदेच्या नियमावलीनुसार (PWD Manual) आणि केंद्रीय दक्षता आयोगाच्या (CVC) मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार, पहिल्या क्रमांकाचा (L1) ठेकेदार बाद झाल्यावर प्रशासनाकडे दोनच कायदेशीर मार्ग उरतात. एकतर दुसऱ्या क्रमांकाच्या (L2) ठेकेदाराला त्या दरात काम देण्यास विचारणे, किंवा संपूर्ण प्रक्रिया रद्द करून ‘फेरनिविदा’ (Re-tender) काढणे.अहिल्यानगरमध्ये मात्र ‘L2’ चा प्रस्ताव प्रलंबित असताना फेरनिविदा काढली असती, तर नवीन स्पर्धेमुळे शासनाचे सुमारे १० ते १५ लाख रुपये वाचले असते. मात्र, प्रशासनाने फेरनिविदा न काढता बाद झालेल्या ठेकेदाराकडून छुप्या पद्धतीने ‘रोख’ रक्कम स्वीकारून करार जिवंत केला. यामुळे कंत्राटदाराला काळ्या यादीत (Blacklist) टाकण्याऐवजी चक्क बक्षीस देण्यात आल्याने शासकीय महसुलाचे मोठे नुकसान झाले आहे.  तक्रारदाराचा कडक इशारा “सात दिवसांत चौकशी करा, अन्यथा आमरण उपोषण””निविदा प्रक्रियेतील हा आजवरचा सर्वात उघड आणि गंभीर भ्रष्टाचार आहे. शासकीय यंत्रणा आणि कंत्राटदाराचे संगनमत समोर आणणारे सर्व पुरावे आम्ही अधीक्षक अभियंत्यांकडे सोपवले आहेत. जर सात दिवसांच्या आत कार्यकारी अभियंत्यावर निलंबनाची कारवाई झाली नाही आणि ठेकेदाराला ब्लॅकलिस्ट केले नाही, तर आम्ही PWD कार्यालयासमोर बेमुदत आमरण उपोषणाला बसू. त्यानंतर उद्भवणाऱ्या कायदा-सुव्यवस्थेच्या प्रश्नाला सर्वस्वी प्रशासनच जबाबदार राहील.” – मुसा हसन शेख (सामाजिक कार्यकर्ते)

Ahilyanagar PWD: PWD मध्ये निविदा प्रक्रियेचा बोजवारा; बाद कंत्राटदाराला ‘वर्क ऑर्डर’ देणारे कार्यकारी अभियंता रडारवर ; ‘DNA मराठी’ विशेष वृत्त Read More »

img 20261026 wa0012

Sujay Vikhe: राहुरीतील वाहतूक कोंडीचा प्रश्न दोन दिवसांत मार्गी लावणार!

Sujay Vikhe: नगर-मनमाड महामार्गावर राहुरी शहर ते नांदगाव शिंगवे दरम्यान गेल्या तीन दिवसांपासून निर्माण झालेल्या भीषण वाहतूक कोंडीची माजी खासदार डॉ. सुजय विखे पाटील यांनी प्रत्यक्ष घटनास्थळी भेट देऊन पाहणी केली. यावेळी त्यांनी वाहतूक कोंडीची कारणे जाणून घेत प्रशासनाला आवश्यक त्या सूचना दिल्या. येत्या दोन दिवसांत प्रशासन आणि संबंधित ठेकेदार यांची बैठक घेऊन वाहतूक कोंडीचा प्रश्न कायमस्वरूपी मार्गी लावणार असल्याची ग्वाही त्यांनी दिली. नगर-मनमाड महामार्गावर गेल्या तीन दिवसांपासून वाहनांच्या लांबच लांब रांगा लागत असून, वाहनचालकांसह प्रवाशांना मोठ्या त्रासाला सामोरे जावे लागत आहे. राहुरी शहर ते नांदगाव शिंगवे तसेच चिंचोली फाटा ते कोल्हारदरम्यान वाहतुकीचा खोळंबा होत असल्याने नागरिकांमधून तीव्र संताप व्यक्त केला जात आहे. दिवाळी सणाच्या पार्श्वभूमीवर रस्त्यावरील वाहनांची संख्या वाढली असून, वाहतूक कोंडीमुळे प्रवाशांचा वेळ वाया जात आहे. या पार्श्वभूमीवर माजी खासदार डॉ. सुजय विखे पाटील यांनी राहुरी फॅक्टरी येथे थांबून परिस्थितीची पाहणी केली. वाहतूक सुरळीत करण्यासाठी प्रशासनाने तातडीने उपाययोजना कराव्यात, अशा सूचना त्यांनी दिल्या. तसेच पोलीस निरीक्षक रवींद्र देशमुख यांच्याशी चर्चा करून वाहतूक व्यवस्थापनाबाबत आवश्यक त्या सूचना केल्या. दरम्यान, सकाळपासूनच डॉ. सुजय विखे पाटील यांचे सहकारी आणि पोलीस प्रशासन वाहतूक कोंडी कमी करण्यासाठी प्रयत्नशील होते. वाहनांची ये-जा सुरळीत व्हावी आणि प्रवाशांना दिलासा मिळावा, यासाठी वाहतूक नियंत्रित करण्याचे प्रयत्न करण्यात आले. मात्र, वारंवार निर्माण होणाऱ्या या वाहतूक कोंडीवर कायमस्वरूपी तोडगा काढण्याची गरज व्यक्त होत आहे. यासाठी येत्या दोन दिवसांत प्रशासन आणि संबंधित ठेकेदार यांची बैठक घेऊन उपाययोजनांबाबत निर्णय घेण्यात येईल, असे डॉ. सुजय विखे पाटील यांनी स्पष्ट केले. गेल्या काही दिवसांपासून वाहतूक कोंडीने त्रस्त झालेल्या वाहनचालक आणि प्रवाशांचे लक्ष आता प्रशासनाच्या पुढील कार्यवाहीकडे लागले आहे.

Sujay Vikhe: राहुरीतील वाहतूक कोंडीचा प्रश्न दोन दिवसांत मार्गी लावणार! Read More »

img 20261026 wa0024

Radhakrishna Vikhe Patil  : वैद्यकीय शिक्षणात तंत्रज्ञानासोबत सेवाभाव आणि मानवी मूल्ये जपा

Radhakrishna Vikhe Patil : कृत्रिम बुद्धिमत्ता आणि आधुनिक तंत्रज्ञानामुळे वैद्यकीय क्षेत्रात मोठे परिवर्तन घडत असताना डॉक्टरांनी मानवी मूल्ये, सहानुभूती आणि सेवाभावाला सर्वोच्च प्राधान्य द्यावे, असे आवाहन आंतरराष्ट्रीय ख्यातीचे कर्करोगतज्ज्ञ पद्मभूषण डॉ. दत्तात्रेयुडू नोरी यांनी केले. वैद्यकशास्त्राचे भविष्य केवळ प्रयोगशाळांमध्ये घडत नाही, तर व्यक्तींच्या विचारांत आणि कृतीत घडते. वैद्यकीय सेवेच्या केंद्रस्थानी आध्यात्मिक सेवाभाव असतो, हे कधीही विसरू नका, असा मोलाचा संदेश त्यांनी विद्यार्थ्यांना दिला. पद्मश्री डॉ. विखे पाटील फाउंडेशनच्या वैद्यकीय महाविद्यालयात एमबीबीएसच्या २३ व्या बॅचमध्ये प्रवेश घेतलेल्या विद्यार्थ्यांसह नव्याने स्थापन झालेल्या लोकनेते पद्मभूषण डॉ. बाळासाहेब विखे पाटील विद्यापीठाच्या पहिल्या बॅचमधील विद्यार्थ्यांच्या स्वागत समारंभात ते बोलत होते.या वेळी जिल्हा परिषदेच्या माजी अध्यक्षा शालिनीताई विखे पाटील, विद्यापीठाचे कुलगुरू डॉ. मोहन खामगावकर, आरोग्य विज्ञान विद्यापीठाचे माजी कुलगुरू डॉ. दिलीप म्हैसेकर, अभिमत विद्यापीठाचे कुलगुरू डॉ. विष्णू मगरे, वसंतराव कापरे, नंदकुमार झावरे, सुभाष पाटील, उत्तमराव कदम, सुभाषराव भदगले, विनायकराव देशमुख, डॉ. अभिजित दिवटे आणि डॉ. पांडुरंग गायकवाड यांच्यासह विविध क्षेत्रांतील मान्यवर उपस्थित होते. वैद्यकीय शिक्षणातील बदलत्या स्वरूपावर भाष्य करताना डॉ. नोरी म्हणाले की, वैद्यकीय क्षेत्रात प्रवेश करणाऱ्या विद्यार्थ्यांसमोर बुद्धिमत्ता, नैतिक मूल्ये, सहानुभूती आणि बदलत्या परिस्थितीशी जुळवून घेण्याची क्षमता सिद्ध करण्याचे मोठे आव्हान आहे. संगणकीय तंत्रज्ञान, जैवतंत्रज्ञान आणि मानवाप्रती असलेली करुणा यांचा समन्वय साधणे ही आधुनिक वैद्यकीय सेवेची गरज बनली आहे. कर्करोगावरील उपचारांमधील बदलांचा अनुभव सांगताना त्यांनी निदान, शस्त्रक्रिया आणि किरणोत्सर्गावर आधारित पारंपरिक उपचारपद्धतींपासून आधुनिक कर्करोगशास्त्राने मोठी प्रगती केल्याचे नमूद केले. भविष्यात कृत्रिम बुद्धिमत्ता आणि जनुकीय माहितीच्या विश्लेषणाच्या मदतीने रुग्णाची जैविक वैशिष्ट्ये, जीवनशैली आणि सामाजिक-आर्थिक परिस्थिती लक्षात घेऊन अधिक अचूक व वैयक्तिक स्वरूपाचे उपचार सुचविणे शक्य होणार आहे, असे त्यांनी स्पष्ट केले. वैद्यकीय शास्त्रात तंत्रज्ञान कितीही प्रगत झाले, तरी रुग्णाची जीवनकहाणी विसरू नका, असे सांगत डॉ. नोरी यांनी विद्यार्थ्यांना मानवी दृष्टिकोन जपण्याचे आवाहन केले. प्रत्येक वैद्यकीय अहवालामागे एक मानवी जीवन आणि त्याच्या कुटुंबाचे भविष्य दडलेले असते. त्यामुळे भविष्यातील डॉक्टरांनी जीवशास्त्र, माहिती तंत्रज्ञान आणि अभियांत्रिकी विज्ञानासोबतच मानवी मूल्यांचीही जाण विकसित करणे आवश्यक आहे. उत्कृष्ट वैद्यकीय सेवा केवळ मोठ्या आणि नामांकित रुग्णालयांमध्येच दिली जाते असे नाही, तर जिथे वैद्यकीय सेवेची खरी गरज आहे, तिथेही डॉक्टरांनी तत्परतेने सेवा द्यावी. प्रार्थना करणाऱ्या ओठांपेक्षा सेवा करणारे हात अधिक पवित्र असतात. प्रत्येक रुग्णाची भेट म्हणजे मानवी रूपातील परमेश्वराची सेवा करण्याची संधी आहे, या शब्दांत त्यांनी विद्यार्थ्यांना सेवाभावी वृत्तीने कार्य करण्याचा संदेश दिला. जलसंपदामंत्री तथा डॉ. विखे पाटील फाउंडेशनचे अध्यक्ष डॉ. राधाकृष्ण विखे पाटील यांनी हा समारंभ ऐतिहासिक असल्याचे नमूद केले. राज्यातील पहिल्या खासगी ग्रामीण विद्यापीठात प्रवेश घेतलेल्या विद्यार्थ्यांचे स्वागत करण्याचा हा क्षण संस्थेसाठी महत्त्वाचा असल्याचे त्यांनी सांगितले. डॉ. विखे पाटील म्हणाले की, विखे पाटील फाउंडेशनच्या वैद्यकीय महाविद्यालयाने २३ वर्षांचा प्रवास पूर्ण केला आहे. विद्यापीठ स्थापनेचे स्वप्न साकार झाल्याचा मोठा आनंद आहे. या महाविद्यालयात प्रवेश घेतलेले विद्यार्थी आता फाउंडेशनच्या परिवाराचा भाग झाले असून, कुटुंबाप्रमाणे त्यांच्या पालकत्वाची जबाबदारी स्वीकारण्यात आली आहे. विद्यार्थ्यांना शैक्षणिक प्रवासात येणाऱ्या अडचणी सोडविण्यासाठी लवकरच हेल्पलाईन सुरू करण्यात येणार असल्याची घोषणाही त्यांनी केली. पद्मभूषण डॉ. दत्तात्रेयुडू नोरी यांच्यासारखे आंतरराष्ट्रीय ख्यातीचे कर्करोगतज्ज्ञ या समारंभाला उपस्थित असल्याबद्दल समाधान व्यक्त करताना डॉ. विखे पाटील यांनी त्यांच्या कार्याचा गौरव केला. शिर्डीचा आध्यात्मिक संदेश न्यूयॉर्कपर्यंत पोहोचवत त्यांनी तेथे साईमंदिर उभारले. त्यांच्या मार्गदर्शनातून विखे पाटील फाउंडेशन आणि नव्याने स्थापन झालेले विद्यापीठ देशात अग्रस्थानी पोहोचेल, असा विश्वास त्यांनी व्यक्त केला. डॉ. नोरी यांनी आपल्या भावना व्यक्त करताना भारताशी असलेले आपले नाते अधोरेखित केले. विविध संस्थांशी जोडलेले असतानाही आपले मन भारताशी घट्ट जोडलेले आहे. विखे पाटील फाउंडेशनच्या कर्करोग रुग्णालयातून जागतिक दर्जाची आरोग्यसेवा देण्यासाठी आपण नेहमीच प्रयत्नशील राहिलो आहोत, असे त्यांनी सांगितले. शिर्डीच्या साईबाबांवरील श्रद्धा हा आपला नैतिक दिशादर्शक आणि शक्तीचा स्रोत असल्याचे नमूद करत त्यांनी निःस्वार्थ सेवा, नम्रता आणि सर्व जीवांप्रती प्रेम हीच आपल्या कार्याची प्रेरणा असल्याचे स्पष्ट केले.

Radhakrishna Vikhe Patil  : वैद्यकीय शिक्षणात तंत्रज्ञानासोबत सेवाभाव आणि मानवी मूल्ये जपा Read More »

sujay vikhe

Sujay Vikhe : श्रेयवादापेक्षा कर्मचाऱ्यांना न्याय मिळणे महत्त्वाचे

Sujay Vikhe : साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर विखे पाटील परिवाराने सातत्याने पाठपुरावा केला आहे. मात्र, कर्मचाऱ्यांचे प्रश्न मार्गी लागत असतील, तर त्याचे श्रेय घेण्यापेक्षा त्यांना न्याय मिळणे महत्त्वाचे आहे. कर्मचाऱ्यांचे कल्याण होणे हा साईबाबांचा आशीर्वाद असून, राजकीय नेत्यांच्या कामाचे खरे मूल्यमापन जनतेच्या मतदानातूनच होते, असे प्रतिपादन भाजपचे प्रदेश उपाध्यक्ष डॉ. सुजय विखे पाटील यांनी केले. शिर्डी येथे श्री साई संस्थान एम्प्लॉईज क्रेडिट को-ऑपरेटिव्ह सोसायटी लिमिटेडच्या वतीने दीपावलीनिमित्त आयोजित शिधावाटप कार्यक्रमात ते बोलत होते. यावेळी सभासद व कर्मचाऱ्यांना प्रातिनिधिक स्वरूपात शिधावाटप करण्यात आले. या कार्यक्रमाच्या निमित्ताने डॉ. विखे पाटील यांनी साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रलंबित प्रश्नांसह सेवाशर्ती, वेतनातील तफावत, पदोन्नती आणि विश्वस्त मंडळाच्या नियुक्तीबाबत आपली भूमिका मांडली. डॉ. विखे पाटील म्हणाले की, मागील दिवाळीच्या कार्यक्रमाला आल्यानंतर यंदाच्या दिवाळीपर्यंत ४८८ कर्मचाऱ्यांचा प्रश्न मार्गी लागेल, अशी अपेक्षा होती. या प्रक्रियेत अनेकांनी प्रयत्न केले, संघर्ष केला आणि आपल्या योगदानाचे श्रेय घेण्याचाही प्रयत्न केला. मात्र, या कर्मचाऱ्यांचे कल्याण होणे हा साईबाबांचा आशीर्वाद आहे, अशी आपली भावना आहे. एखाद्या चांगल्या कामाचे श्रेय प्रत्येकाला घ्यावेसे वाटते,परंतु कर्मचाऱ्यांना न्याय मिळणे हेच सर्वांत महत्त्वाचे आहे. राजकीय क्षेत्रातील श्रेयवादावर भाष्य करताना डॉ. विखे पाटील यांनी लोकशाही प्रक्रियेचे महत्त्व अधोरेखित केले. ते म्हणाले, एखाद्या कामासाठी आपण प्रयत्न केले, संघर्ष केला, त्यामुळेच ते काम पूर्ण झाले, असे प्रत्येकाला वाटू शकते. मात्र, राजकीय व्यक्तीच्या कामाचे मूल्यमापन अखेर मतदानातूनच होते. लोकप्रतिनिधींचे काम योग्य नसेल, तर मतदार त्यांना मतदानातून उत्तर देतात. त्यामुळे कोण काय बोलते किंवा कोण कोणावर आरोप करते, यापेक्षा जनतेचा कौल महत्त्वाचा आहे. शिर्डीतील ग्रामस्थ, तालुक्यातील नागरिक, शेतकरी आणि साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर विखे पाटील परिवाराने केलेल्या कामाचे मूल्यमापन जनता करेल. कोणाच्या आरोपांमुळे आमचे राजकीय भविष्य ठरणार नाही. साईबाबांचा आशीर्वाद आणि जनतेचा विश्वास यांवरच आमची श्रद्धा आहे, असेही त्यांनी स्पष्ट केले. साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांबाबत बोलताना डॉ. विखे पाटील यांनी सेवाशर्ती, वेतनातील तफावत आणि पदोन्नती प्रक्रियेतील अडचणींकडे लक्ष वेधले. वेगवेगळ्या विश्वस्त मंडळांच्या काळात झालेल्या निर्णयांमुळे अनेक प्रश्न गुंतागुंतीचे झाले आहेत. समान शैक्षणिक पात्रता आणि समान अनुभव असूनही कर्मचाऱ्यांच्या वेतनात तफावत असणे योग्य नाही. सर्वांना समान न्याय मिळण्याच्या दृष्टीने या प्रश्नांचा गांभीर्याने विचार होणे आवश्यक आहे, असे ते म्हणाले. कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर प्रशासनाने वेळ देऊन सविस्तर चर्चा करावी. काही प्रश्नांवर एकत्रितपणे विचारविनिमय केल्यास त्यांचे निराकरण होऊ शकते. प्रशासनावर कामाचा मोठा ताण असला, तरी कर्मचाऱ्यांच्या हिताच्या दृष्टीने प्रलंबित प्रश्न टप्प्याटप्प्याने सोडविण्याची आवश्यकता आहे, असेही त्यांनी नमूद केले. कर्मचाऱ्यांच्या अपेक्षा सातत्याने वाढत असतात. सुरुवातीला नोकरी, त्यानंतर कायमस्वरूपी नियुक्ती, वेतनातील सुधारणा आणि इतर सेवासुविधा अशा विविध मागण्या पुढे येतात. जनतेच्या अपेक्षा कधी संपत नाहीत आणि सक्षम नेतृत्वानेही सर्वसामान्यांची कामे करताना थांबता कामा नये. हा जनतेशी निर्माण झालेल्या विश्वासाचा आणि ऋणानुबंधाचा भाग आहे, असे त्यांनी सांगितले. ४८८ कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नावर समाधान व्यक्त करतानाच या प्रक्रियेत काही कर्मचारी मागे राहिल्याची खंतही डॉ. विखे पाटील यांनी व्यक्त केली. मागील विश्वस्त मंडळाने किमान आठवी उत्तीर्ण असण्याची अट निश्चित केल्यामुळे दीर्घकाळ सेवा केलेल्या काही कर्मचाऱ्यांना या प्रक्रियेचा लाभ मिळू शकला नाही. मात्र, त्यांचे प्रश्नही मार्गी लागले पाहिजेत. कोणावरही अन्याय होऊ नये, ही आपली अपेक्षा असल्याचे ते म्हणाले. संस्थानमधील वैद्यकीय आणि निमवैद्यकीय कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांकडेही त्यांनी लक्ष वेधले. अधिक शैक्षणिक पात्रता असूनही काही कर्मचारी सेवासंधी आणि पदांच्या बाबतीत मागे राहिले आहेत. कर्मचारी भरती नियमावलीतील तरतुदी, पात्रतेच्या अटी आणि त्यांची अंमलबजावणी यांचा फेरविचार होणे आवश्यक आहे. परिचारिका आणि इतर वैद्यकीय कर्मचाऱ्यांसाठी लागू केलेल्या पात्रतेच्या अटींचा संदर्भ देताना ते म्हणाले की, संबंधित पदासाठी आवश्यक शैक्षणिक पात्रता आणि अतिरिक्त अटी यांचा तर्कसंगत मेळ असला पाहिजे. एखादा नियम ज्या तारखेपासून लागू होतो, त्याची अंमलबजावणी करताना त्या तारखेचा आणि संबंधित कर्मचाऱ्यांच्या परिस्थितीचा विचार होणे आवश्यक आहे. प्रशासनाच्या कायदेशीर मर्यादा लक्षात घेऊन कर्मचाऱ्यांना न्याय देण्यासाठी व्यवहार्य उपाय शोधले पाहिजे. साईबाबा संस्थानच्या विश्वस्त मंडळाच्या नियुक्तीचा मुद्दाही डॉ. विखे पाटील यांनी उपस्थित केला. गेल्या चार दिवाळींपासून विश्वस्त मंडळ नियुक्त होण्याची अपेक्षा व्यक्त केली जात आहे. विश्वस्त मंडळ अस्तित्वात आल्यानंतर संस्थानमधील अनेक प्रलंबित प्रश्नांना गती मिळेल, असा विश्वास त्यांनी व्यक्त केला. मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्या नेतृत्वाखालील राज्य सरकार, न्यायव्यवस्था आणि प्रशासकीय यंत्रणेच्या माध्यमातून संस्थानचे कामकाज सुरळीत होण्यास मदत होत असल्याचे त्यांनी नमूद केले. छत्रपती संभाजीनगर येथील उच्च न्यायालयाने प्रलंबित विषयांवर निर्णय दिल्यामुळे संस्थानच्या कामकाजाला गती मिळाल्याचे सांगत त्यांनी न्यायालयाच्या भूमिकेचे अभिनंदन केले. कर्मचाऱ्यांच्या प्रश्नांवर निर्णय घेताना प्रशासनाला नियम आणि कायदेशीर चौकटीत काम करावे लागते. मात्र, काही प्रश्न सोडविण्यासाठी धोरणात्मक निर्णयांची आवश्यकता असते. अशा वेळी लोकप्रतिनिधींनी पुढाकार घेऊन कर्मचाऱ्यांच्या हिताचे मार्ग शोधले पाहिजेत, असेही त्यांनी सांगितले. शिर्डी शहरातील आगामी विकासकामांची माहिती देताना डॉ. विखे पाटील यांनी कुंभमेळ्याच्या अनुषंगाने सुमारे ५० कोटी रुपयांची कामे सुरू असल्याचे सांगितले. तसेच साईबाबा संस्थानच्या माध्यमातून थीम पार्कसाठी ३० कोटी रुपयांच्या कामाला मंजुरी मिळाल्याचा उल्लेख त्यांनी केला. या प्रकल्पाच्या निविदा प्रक्रियेसह पुढील कामांना गती मिळाल्यानंतर शिर्डीच्या विकासाला नवी दिशा मिळेल, असा विश्वास त्यांनी व्यक्त केला. तसेच शहरात स्टेडियम, नाट्यगृह आणि थीम पार्क यांसारख्या सुविधा उभारण्याच्या दृष्टीने प्रयत्न सुरू आहेत. पुढील वर्षभरात शिर्डीच्या विकासाचे चित्र बदललेले दिसेल, अशी अपेक्षा त्यांनी व्यक्त केली. शहर स्वच्छ ठेवणे, अतिक्रमणांवर नियंत्रण ठेवणे आणि गुन्हेगारीमुक्त वातावरण निर्माण करणे यासाठी नगरपरिषदेच्या पदाधिकाऱ्यांनी व नगरसेवकांनी जबाबदारीने काम करावे, असे आवाहनही त्यांनी केले. साईबाबा संस्थानच्या कर्मचाऱ्यांना मिळणारा न्याय हा केवळ एका दिवसाचा किंवा एका कार्यक्रमाचा विषय नसून, त्यांच्या भविष्यासाठी सातत्याने काम करण्याची गरज आहे, असे डॉ. विखे पाटील यांनी स्पष्ट केले. अनेक कर्मचारी वर्षानुवर्षे आपल्या प्रश्नांच्या निराकरणाची वाट पाहत आहेत. त्यामुळे उर्वरित कर्मचाऱ्यांचे प्रश्नही संवेदनशीलतेने आणि सकारात्मक दृष्टिकोनातून सोडविण्यासाठी प्रयत्न व्हावेत, अशी अपेक्षा त्यांनी व्यक्त केली.साईबाबांच्या आशीर्वादाने आणि जनतेच्या विश्वासाच्या बळावर कर्मचाऱ्यांच्या हितासाठी प्रयत्न सुरूच राहतील, असा विश्वास व्यक्त करत त्यांनी सर्वांना दीपावलीच्या शुभेच्छा दिल्या. या कार्यक्रमास श्री साईबाबा संस्थान विश्वस्तव्यवस्थेचे मुख्य कार्यकारी अधिकारी गोरक्षनाथ गाडगीळकर, शिर्डीच्या नगराध्यक्षा जयश्री थोरात, विठ्ठलराव पवार यांच्यासह नगरसेवक, पदाधिकारी, संस्थानचे कर्मचारी आणि सोसायटीचे सभासद मोठ्या संख्येने उपस्थित होते.

Sujay Vikhe : श्रेयवादापेक्षा कर्मचाऱ्यांना न्याय मिळणे महत्त्वाचे Read More »

img 20261026 wa0004

Sujay Vikhe : शिर्डीतील राजवाडा परिसरातील निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल; लाभार्थ्यांना मालकी हक्कांचे पट्टे वितरित

Sujay Vikhe : शिर्डी शहरातील प्रभाग क्रमांक ६ मधील राजवाडा परिसरात शासकीय जागेवर निवासी स्वरूपात असलेली अतिक्रमणे नियमाकुल करण्याच्या प्रक्रियेला महत्त्वपूर्ण टप्पा मिळाला आहे. या परिसरातील पात्र लाभार्थी नागरिकांना त्यांच्या निवासस्थानांबाबत मालकी हक्काचे पट्टे देण्यासंदर्भातील आदेश भाजपचे प्रदेश उपाध्यक्ष डॉ. सुजय विखे पाटील यांच्या हस्ते वितरित करण्यात आले. अनेक वर्षांपासून शासकीय जागेवरील निवासी अतिक्रमणांच्या प्रश्नामुळे निर्माण झालेली अनिश्चितता दूर करण्याच्या दृष्टीने या निर्णयाकडे पाहिले जात आहे. या कार्यक्रमाला शिर्डीच्या नगराध्यक्षा जयश्री थोरात यांच्यासह सर्व नगरसेवक उपस्थित होते. तसेच कमलाकर कोते, नितीन कोते, प्रतापराव जगताप आणि अधीक्षक भूमी अभिलेख डॉ. योगेश थोरात यांची प्रमुख उपस्थिती होती. यावेळी राजवाडा परिसरातील लाभार्थी नागरिकही मोठ्या संख्येने उपस्थित होते. राजवाडा परिसरातील नागरिकांच्या निवासाचा प्रश्न आणि त्यांच्या मालकी हक्कांशी संबंधित बाबी महत्त्वाच्या मानल्या जातात. शासकीय जागेवर वास्तव्यास असलेल्या पात्र कुटुंबांना त्यांच्या निवासाबाबत अधिकृत हक्क मिळाल्यास त्यांना सुरक्षिततेची भावना निर्माण होण्यास मदत होते. या पार्श्वभूमीवर निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल करून लाभार्थ्यांना मालकी हक्काचे पट्टे देण्याच्या प्रक्रियेला विशेष महत्त्व प्राप्त झाले आहे. डॉ. सुजय विखे पाटील यांच्या हस्ते आदेशांचे वितरण झाल्याने लाभार्थी नागरिकांना त्यांच्या निवासस्थानासंदर्भातील हक्क निश्चित होण्याच्या दृष्टीने महत्त्वपूर्ण कागदपत्रे मिळाली. या प्रक्रियेमुळे संबंधित नागरिकांना दिलासा मिळण्याची अपेक्षा व्यक्त होत आहे. शासकीय जागेवरील निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल करताना पात्र लाभार्थ्यांना कायदेशीर प्रक्रियेनुसार हक्क उपलब्ध करून देणे, हा या उपक्रमाचा महत्त्वाचा भाग आहे. भूमी अभिलेख विभागाच्या अधिकाऱ्यांच्या उपस्थितीत झालेल्या या कार्यक्रमामुळे निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल करण्याच्या प्रक्रियेत प्रशासनाची भूमिका महत्त्वाची असल्याचे अधोरेखित झाले. संबंधित आदेशांच्या माध्यमातून पात्र लाभार्थ्यांच्या निवासस्थानांबाबतचे हक्क अधिकृत करण्याच्या प्रक्रियेला चालना मिळाली आहे. घर हे प्रत्येक कुटुंबाच्या सुरक्षिततेचे आणि स्थैर्याचे महत्त्वाचे साधन असते. त्यामुळे अनेक वर्षांपासून एका ठिकाणी वास्तव्यास असलेल्या नागरिकांच्या निवासाचा प्रश्न मार्गी लागणे, ही त्यांच्या दैनंदिन जीवनाच्या दृष्टीने महत्त्वाची बाब ठरते. राजवाडा परिसरातील पात्र लाभार्थ्यांना मालकी हक्काचे पट्टे देण्यासंदर्भातील आदेशांचे वितरण हा याच प्रक्रियेतील महत्त्वाचा टप्पा मानला जात आहे. या कार्यक्रमामुळे शिर्डी शहरातील प्रभाग क्रमांक ६ मधील राजवाडा परिसरातील संबंधित नागरिकांच्या प्रश्नाला प्रशासकीय प्रक्रियेद्वारे दिलासा मिळण्याचा मार्ग खुला झाला आहे. कार्यक्रमाला उपस्थित असलेल्या लोकप्रतिनिधी, प्रशासनातील अधिकारी आणि लाभार्थी नागरिकांच्या उपस्थितीत आदेशांचे वितरण करण्यात आले.

Sujay Vikhe : शिर्डीतील राजवाडा परिसरातील निवासी अतिक्रमणे नियमाकुल; लाभार्थ्यांना मालकी हक्कांचे पट्टे वितरित Read More »

img 20261025 wa0001

Bhanudas Kotkar : सायकलवरून सुरू झालेला प्रवास हेलिकॉप्टरपर्यंत; भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याचा लेखाजोखा

Bhanudas Kotkar : काही माणसांची ओळख त्यांच्या पदांमुळे होते, काहींची त्यांच्या संपत्तीमुळे पण काही व्यक्तिमत्त्वे अशी असतात, ज्यांची ओळख त्यांच्या संघर्षातून, स्वभावातून आणि त्यांनी उभ्या केलेल्या साम्राज्यातून निर्माण होते. ज्येष्ठ काँग्रेस नेते, सहकार क्षेत्रातील प्रभावी व्यक्तिमत्त्व आणि संदीप उद्योग समूहाचे संस्थापक भानुदास एकनाथ कोतकर हे असेच एक नाव. वयाच्या ७४व्या वर्षी त्यांच्या निधनाने अहिल्यानगरच्या राजकारणातील, सहकारातील आणि उद्योगविश्वातील एका प्रदीर्घ प्रवासाचा शेवट झाला. त्यांच्या जाण्याने केवळ एका ज्येष्ठ नेत्याची उणीव निर्माण झाली नाही, तर संघर्षातून स्वतःचे स्थान निर्माण करणाऱ्या एका पिढीचा प्रवासही पुन्हा चर्चेत आला आहे. भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याकडे पाहताना सायकलपासून हेलिकॉप्टरपर्यंत पोहोचलेल्या प्रवासाची उपमा दिली जाते. मात्र, या प्रवासाचे महत्त्व केवळ आर्थिक प्रगतीत नाही. ग्रामीण भागातील राजकारण, शेतीमालाची बाजारपेठ, सहकारातील सत्ताकेंद्रे आणि उद्योगविश्व या वेगवेगळ्या क्षेत्रांत स्वतःची ओळख निर्माण करण्यामागे असलेले कष्ट, सातत्य, निर्णयक्षमता आणि माणसे जोडण्याची हातोटी हे त्यांच्या वाटचालीचे महत्त्वाचे पैलू होते. एखाद्या व्यक्तीचा उदय समजून घ्यायचा असेल, तर त्याने मिळवलेल्या उंचीबरोबरच त्या उंचीपर्यंत पोहोचण्यासाठी पार केलेल्या वाटेचाही विचार करावा लागतो. २००३ मधील पहिली ओळख आणि व्यक्तिमत्त्वाचा ठसा २००३ मध्ये त्यांच्याशी पहिली ओळख झाली, तेव्हापासून त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा एक पैलू प्रकर्षाने जाणवला. स्पष्ट बोलणे, मनात एक आणि बाहेर दुसरे न ठेवणे, योग्य वाटणाऱ्या भूमिकेवर ठाम राहणे आणि निर्णय घेतल्यानंतर त्याच्या परिणामांना सामोरे जाण्याची तयारी ठेवणे, ही त्यांच्या स्वभावाची वैशिष्ट्ये होती. त्यांच्या बोलण्यात आडपडदा नसे. एखादी गोष्ट पटली, तर ती स्पष्टपणे मांडायची आणि पटली नाही, तर त्याविषयीही तितक्याच ठामपणे बोलायचे, अशी त्यांची कार्यपद्धती होती. राजकारणात शब्द जपून वापरणे, प्रत्येक विधानामागे राजकीय गणित ठेवणे आणि प्रसंगानुसार भूमिका बदलणे, हे अनेकदा व्यवहाराचा भाग मानले जाते. अशा वातावरणात कोतकर यांचा रोखठोक स्वभाव त्यांना वेगळे ठरवत असे. अर्थात, स्पष्टवक्तेपणाची किंमतही मोजावी लागते. थेट बोलण्यामुळे काही जण जवळ येतात, तर काही दुरावतात. ठाम भूमिका घेताना मतभेद निर्माण होतात आणि संघर्षही वाढतात. कोतकर यांच्या राजकीय प्रवासातही त्यांच्या स्वभावाचे हे दोन्ही पैलू चर्चेत राहिले. त्यांच्याविषयीच्या आठवणी सांगताना त्यांच्या शिस्तीचा उल्लेख अपरिहार्य ठरतो. ठरवलेले काम पूर्ण करण्याचा आग्रह, वेळेचे भान, कामकाजातील काटेकोरपणा आणि निर्णयाच्या अंमलबजावणीवर लक्ष, या गुणांचा त्यांच्या यशात वाटा होता. केवळ महत्त्वाकांक्षा असून चालत नाही; त्या महत्त्वाकांक्षेला शिस्तीची जोड मिळाली, तरच वाटचालीला दिशा मिळते. कोतकर यांच्या प्रवासात या शिस्तीचे महत्त्व दिसून येते. गावपातळीपासून जिल्ह्याच्या राजकारणापर्यंत कोतकर यांची राजकीय कारकीर्द एका दिवसात उभी राहिलेली नव्हती. सरपंचपदापासून सुरू झालेली त्यांची वाटचाल जिल्हा परिषद सदस्य, पंचायत समितीचे उपसभापती आणि सभापती अशा जबाबदाऱ्यांपर्यंत पोहोचली. पुढे नगर तालुका काँग्रेसचे अध्यक्ष आणि काँग्रेसच्या शहर संघटनेतील नेतृत्वाची जबाबदारीही त्यांनी सांभाळली. स्थानिक राजकारणातून जिल्ह्याच्या राजकीय वर्तुळात स्वतःचे स्थान निर्माण करण्याची ही वाटचाल त्यांच्या दीर्घ राजकीय सक्रियतेची साक्ष देते. स्थानिक स्वराज्य संस्थांमधील राजकारण हे केवळ निवडणुका जिंकण्यापुरते मर्यादित नसते. गावातील प्रश्न, स्थानिक नेतृत्व, कार्यकर्त्यांचे जाळे, सामाजिक संबंध आणि प्रशासकीय यंत्रणेशी समन्वय या सगळ्यांचा त्यात समावेश असतो. या पातळीवर काम करताना निर्माण झालेला संपर्क आणि अनुभव पुढील राजकीय वाटचालीसाठी महत्त्वाचा ठरतो. कोतकर यांनी स्थानिक राजकारणातून सहकार आणि काँग्रेसच्या संघटनात्मक राजकारणापर्यंत केलेला प्रवास याच संदर्भात पाहावा लागतो. माजी मुख्यमंत्री विलासराव देशमुख आणि काँग्रेसचे ज्येष्ठ नेते बाळासाहेब थोरात यांच्याशी त्यांची जवळीक असल्याचे त्यांच्या राजकीय वाटचालीच्या संदर्भात सांगितले जाते. या संबंधांमुळे राज्यस्तरीय राजकीय वर्तुळातही त्यांचा संपर्क होता. मात्र, त्यांच्या राजकीय प्रभावाचे मूल्यमापन करताना केवळ मोठ्या नेत्यांशी असलेल्या संबंधांकडे पाहून चालणार नाही. स्थानिक पातळीवर त्यांनी उभे केलेले नेतृत्व, संस्थांमधील सहभाग आणि अनेक वर्षे टिकवून ठेवलेली राजकीय सक्रियता यांचाही विचार करावा लागेल. कृषी उत्पन्न बाजार समिती : शेतकरी आणि सत्ताकारण यांचा संगम भानुदास कोतकर यांच्या सार्वजनिक जीवनातील महत्त्वाचा अध्याय म्हणजे कृषी उत्पन्न बाजार समिती. शेतीमालाला बाजारपेठ मिळवून देणे, शेतकऱ्यांच्या व्यवहारांसाठी सुविधा निर्माण करणे, खरेदी-विक्रीची व्यवस्था सक्षम करणे आणि ग्रामीण अर्थव्यवस्थेतील पैशाचा प्रवाह सुरळीत ठेवणे, या दृष्टीने बाजार समित्यांना विशेष महत्त्व आहे. त्यामुळे अशा संस्थांचे नेतृत्व हे केवळ पद नसून त्यातून मोठी सार्वजनिक जबाबदारीही निर्माण होते. नगर कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती म्हणून काम करताना कोतकर यांनी बाजार समितीच्या विकासाशी संबंधित उपक्रमांत सहभाग घेतला. नेप्ती येथे उपबाजार समिती उभारण्याच्या प्रक्रियेत त्यांची भूमिका महत्त्वाची होती. चिंचोंडी पाटील येथेही उपबाजार समितीसाठी जागा घेण्यात आली होती. या उपक्रमांकडे केवळ संस्थात्मक विस्तार म्हणून न पाहता शेतीमालाच्या बाजारपेठेचा आवाका वाढवण्याच्या प्रयत्नांच्या संदर्भात पाहता येते. मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या संचालकपदाची जबाबदारी सांभाळण्याची संधीही त्यांना मिळाली. ग्रामीण भागातील शेती आणि मोठ्या शहरांतील बाजारपेठ यांच्यातील संबंध महाराष्ट्राच्या कृषी अर्थव्यवस्थेसाठी महत्त्वाचे आहेत. स्थानिक बाजार समितीपासून मुंबईतील बाजार व्यवस्थेपर्यंत पोहोचलेला त्यांचा प्रवास त्यांच्या सार्वजनिक जीवनाचा विस्तार दाखवतो. तथापि, बाजार समितीच्या विकासाचे मूल्यमापन करताना इमारती, उपबाजार किंवा पदांची यादी एवढ्यावर थांबता येणार नाही. शेतकऱ्यांना प्रत्यक्षात किती फायदा झाला, बाजारपेठेतील सुविधा किती सुधारल्या, व्यवहार अधिक पारदर्शक झाले का आणि शेतीमालाला योग्य मोबदला मिळवून देण्यासाठी कोणते बदल घडले, असे प्रश्नही महत्त्वाचे ठरतात. कोतकर यांच्या कार्याचा वस्तुनिष्ठ आढावा घेताना या निकषांनाही स्थान मिळायला हवे. कारण सहकारातील नेतृत्वाची खरी कसोटी अखेरीस शेतकरी आणि सामान्य सभासदांच्या अनुभवातूनच ठरते. उद्योगविश्वातील स्वतंत्र ओळख राजकारण आणि सहकार यांच्याबरोबरच उद्योग क्षेत्रातही कोतकर यांनी आपले स्थान निर्माण केले. संदीप उद्योग समूहाचे संस्थापक म्हणून त्यांची ओळख निर्माण झाली. सार्वजनिक जीवनातील संपर्क, स्थानिक पातळीवरील प्रभाव आणि व्यावसायिक उपक्रम यांचा एकमेकांशी संबंध असलेल्या वातावरणात उद्योग उभारणे ही दीर्घकालीन प्रक्रिया असते. त्यासाठी भांडवलाबरोबरच निर्णयक्षमता, मनुष्यबळाचे व्यवस्थापन, जोखीम स्वीकारण्याची तयारी आणि सातत्य यांची गरज असते. त्यांच्या वाटचालीचे वर्णन करताना सायकलपासून हेलिकॉप्टरपर्यंत पोहोचल्याचा उल्लेख केला जातो. या वाक्यात एका पिढीच्या आर्थिक उन्नतीचे आणि महत्त्वाकांक्षेचे प्रतीक दडलेले आहे. मात्र, या प्रवासाकडे केवळ संपत्तीच्या चष्म्यातून पाहणे अपुरे ठरेल. ग्रामीण समाजात एखादी व्यक्ती आर्थिकदृष्ट्या सक्षम होत असताना तिचे सामाजिक स्थान बदलते, राजकीय संबंध विस्तारतात आणि निर्णयप्रक्रियेतील तिचा सहभाग वाढतो. कोतकर यांच्या व्यक्तिमत्त्वात हे विविध स्तर एकत्र आले होते. त्याच वेळी राजकारण, सहकार आणि उद्योग या क्षेत्रांचा संगम सार्वजनिक उत्तरदायित्वाचा प्रश्नही पुढे आणतो. या क्षेत्रांतील प्रभावाचा उपयोग समाजहितासाठी किती झाला, संस्थांच्या कारभारात पारदर्शकता किती राहिली आणि सार्वजनिक हित व वैयक्तिक हित यांच्यातील सीमारेषा कशा सांभाळल्या गेल्या, याची चिकित्सा करणेही आवश्यक असते. एखाद्या व्यक्तीच्या निधनानंतर तिच्या कार्याचे स्मरण करताना हे प्रश्न उपस्थित करणे म्हणजे तिच्या योगदानाला नाकारणे नव्हे; उलट सार्वजनिक जीवनाचा इतिहास अधिक प्रामाणिकपणे समजून घेण्याचा तो मार्ग आहे. रोखठोकपणा, संघर्ष आणि वादग्रस्ततेचे सावट कोतकर यांचे व्यक्तिमत्त्व सर्वांना सारखेच भावणारे होते, असे म्हणता येणार नाही. त्यांच्या स्पष्टवक्तेपणामुळे आणि ठाम भूमिकांमुळे अनेकदा संघर्ष निर्माण झाल्याचे त्यांच्या सार्वजनिक प्रतिमेतून दिसते. काहींना त्यांचा स्वभाव धाडसी आणि थेट वाटत असेल, तर काहींना तो आक्रमक भासला असेल. प्रभावी नेतृत्वाभोवती अशी परस्परविरोधी मते तयार होणे असामान्य नाही. त्यांच्या सार्वजनिक प्रवासात वादग्रस्त घटनांचाही उल्लेख होत राहिला. त्यामुळे त्यांच्या आयुष्याचा लेखाजोखा लिहिताना केवळ गौरवगाथा मांडणे पुरेसे ठरणार नाही. त्याचप्रमाणे, आरोप किंवा राजकीय वाद यांच्या आधारे संपूर्ण व्यक्तिमत्त्वाचे मूल्यमापन

Bhanudas Kotkar : सायकलवरून सुरू झालेला प्रवास हेलिकॉप्टरपर्यंत; भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याचा लेखाजोखा Read More »

img 20261025 wa0002

Bhanudas Kotkar : केडगावच्या राजकारणातून शहराच्या सत्ताकेंद्रापर्यंतचा प्रवास!

Bhanudas Kotkar : राजकारणात अनेक जण पदे मिळवतात; काही जण सत्तेच्या माध्यमातून आपली ओळख निर्माण करतात, तर काही जण स्वतःभोवती स्वतंत्र राजकीय केंद्र उभे करतात. अहिल्यानगरच्या राजकारणात भानुदास एकनाथ कोतकर यांची कारकीर्द या तिसऱ्या प्रकारातील नेतृत्वाचा अभ्यास करण्यास भाग पाडते. केडगावच्या स्थानिक राजकारणातून सुरुवात करून कृषी उत्पन्न बाजार समिती, काँग्रेस संघटना आणि उद्योगविश्वापर्यंत विस्तारलेला त्यांचा प्रवास हा केवळ एका व्यक्तीच्या राजकीय यशाचा आलेख नव्हता; तो अहिल्यानगरमधील स्थानिक सत्ताकारण, सहकारातील प्रभाव आणि बदलत्या राजकीय समीकरणांचा भाग होता. वयाच्या ७४व्या वर्षी त्यांच्या निधनाने या प्रदीर्घ प्रवासाचा शेवट झाला असला, तरी त्यांनी निर्माण केलेल्या राजकीय प्रभावाचे मूल्यमापन करण्याची गरज संपलेली नाही. हृदयविकाराचा त्रास जाणवू लागल्यानंतर त्यांना अहिल्यानगर येथील आनंदऋषीजी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले होते. उपचार सुरू असताना रविवारी सकाळी सुमारे अकराच्या सुमारास त्यांची प्राणज्योत मालवली. त्यांच्या निधनाने राजकीय, सहकार आणि कृषी क्षेत्रात शोक व्यक्त होत आहे. मात्र, एखाद्या प्रभावी व्यक्तिमत्त्वाच्या निधनानंतर केवळ श्रद्धांजलीपर लेख लिहिणे पुरेसे नसते. त्याच्या कार्याची व्याप्ती, त्याने उभ्या केलेल्या संस्थात्मक संबंधांची ताकद, त्याच्या राजकीय शैलीचे वैशिष्ट्य आणि त्याच्या वारशापुढील प्रश्न यांचा वेध घेणेही आवश्यक असते. भानुदास कोतकर यांच्या कारकीर्दीकडे पाहताना हीच संपादकीय दृष्टी महत्त्वाची ठरते. केडगाव ते शहर : स्थानिक राजकारणातून प्रभावाची उभारणी भानुदास कोतकर यांच्या राजकीय प्रवासाचा प्रारंभ स्थानिक पातळीवर झाला. सरपंचपदापासून सुरू झालेली वाटचाल जिल्हा परिषद सदस्यत्व, पंचायत समितीतील जबाबदाऱ्या आणि सभापतिपदापर्यंत पोहोचली. पुढे कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती, मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे संचालक, नगर तालुका काँग्रेसचे अध्यक्ष आणि काँग्रेसच्या शहर संघटनेतील नेतृत्व अशा विविध जबाबदाऱ्या त्यांनी सांभाळल्या. या पदांची यादी त्यांच्या कारकीर्दीचा विस्तार दाखवते; पण त्यांच्या राजकीय प्रभावाचे खरे आकलन करण्यासाठी या पदांमागील स्थानिक राजकारण समजून घ्यावे लागते. ग्रामीण आणि निमशहरी राजकारणात नेतृत्व उभे करण्यासाठी केवळ पक्षाची साथ पुरेशी नसते. गावपातळीवरील संबंध, कार्यकर्त्यांचे जाळे, स्थानिक संस्थांमधील सहभाग, सामाजिक व्यवहारांची जाण आणि बदलत्या परिस्थितीनुसार निर्णय घेण्याची क्षमता यांचा त्यात मोठा वाटा असतो. निवडणुकीच्या राजकारणात एखाद्या नेत्याची ताकद ही त्याला मिळालेल्या मतांपुरती मर्यादित राहत नाही; तो किती लोकांना एकत्र आणू शकतो, किती काळ आपले संघटन टिकवू शकतो आणि बदलत्या समीकरणांत स्वतःचे स्थान कसे राखतो, यावरही ती ठरते. कोतकर यांनी केडगावच्या परिसरातून सुरुवात करून शहराच्या राजकीय चर्चेत स्वतःचे स्थान निर्माण केले. त्यांचा स्वतंत्र गट आणि स्थानिक राजकारणातील प्रभाव यामुळे ते केवळ काँग्रेसमधील एक पदाधिकारी राहिले नाहीत. स्थानिक राजकारणात स्वतःचे महत्त्व असलेले नेतृत्व म्हणून त्यांच्याकडे पाहिले जाऊ लागले. पक्षसंघटना आणि स्थानिक नेतृत्व यांच्यातील संबंध कधी परस्परपूरक असतात, तर कधी स्वतंत्र राजकीय महत्त्वाकांक्षांमुळे त्यांच्यात ताण निर्माण होतो. कोतकर यांच्या कारकीर्दीचे विश्लेषण करताना या व्यापक राजकीय वास्तवाचाही विचार करावा लागतो. राजकारणातील खरी ताकद पदात की संघटनात? राजकारणात पद मिळवणे आणि राजकीय प्रभाव टिकवणे या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत. पदाचा कार्यकाळ संपतो; पण व्यक्तीने निर्माण केलेले संबंध, कार्यकर्त्यांशी असलेले नाते आणि स्थानिक संस्थांमधील तिचा प्रभाव काही काळ कायम राहू शकतो. भानुदास कोतकर यांच्या दीर्घ राजकीय कारकीर्दीचा एक महत्त्वाचा पैलू म्हणजे त्यांनी विविध राजकीय आणि संस्थात्मक पातळ्यांवर आपली उपस्थिती कायम ठेवली. स्थानिक स्वराज्य संस्थांमधील कामकाजामुळे ग्रामीण भागातील प्रश्नांशी संबंध येतो, तर पक्षाच्या संघटनात्मक जबाबदाऱ्यांमुळे व्यापक राजकीय व्यवहारांचा अनुभव मिळतो. कृषी उत्पन्न बाजार समितीसारख्या संस्थेत नेतृत्व मिळाल्यास शेतकरी, व्यापारी, हमाल, आडते आणि बाजार व्यवस्थेशी संबंधित विविध घटकांशी संपर्क निर्माण होतो. या सगळ्या संबंधांचा एकत्रित परिणाम राजकीय प्रभावावर होऊ शकतो. मात्र, प्रभाव टिकवण्याची क्षमता आणि लोकशाही संस्थांचे बळकटीकरण या एकाच गोष्टी नाहीत. एखाद्या नेत्याभोवती मजबूत गट उभा राहणे ही संघटनात्मक ताकद असू शकते; परंतु त्या ताकदीचे रूपांतर व्यापक सार्वजनिक हितात किती झाले, हा स्वतंत्र प्रश्न आहे. स्थानिक राजकारणात व्यक्तिकेंद्रित नेतृत्व प्रभावी ठरू शकते; पण संस्था व्यक्तीवर अवलंबून राहिल्या, तर नेतृत्व बदलल्यानंतर त्यांच्यासमोर सातत्याचे आव्हान निर्माण होते. कोतकर यांच्या राजकीय वारशाचे मूल्यमापन करताना या दोन्ही बाजू लक्षात घेणे आवश्यक आहे. सहकार क्षेत्र : शेतकऱ्यांच्या हिताचा आणि सत्तेचा संगम भानुदास कोतकर यांच्या सार्वजनिक जीवनातील महत्त्वाचा अध्याय म्हणजे कृषी उत्पन्न बाजार समिती. शेतीमालाच्या खरेदी-विक्रीसाठी बाजारपेठ उपलब्ध करून देणे, शेतकऱ्यांना आवश्यक सुविधा पुरवणे आणि ग्रामीण अर्थव्यवस्थेला व्यवहाराचे केंद्र उपलब्ध करून देणे, या दृष्टीने बाजार समित्यांची भूमिका महत्त्वाची आहे. त्यामुळे या संस्थेचे नेतृत्व हे केवळ राजकीय प्रतिष्ठेचे पद नसून शेतकरी आणि बाजारव्यवस्थेशी निगडित जबाबदारीही आहे. नगर कृषी उत्पन्न बाजार समितीचे सभापती म्हणून काम करताना कोतकर यांनी बाजार समितीच्या विकासाशी संबंधित उपक्रमांत सहभाग घेतला. नेप्ती येथे उपबाजार समितीच्या उभारणीत त्यांचा पुढाकार महत्त्वाचा मानला जातो. चिंचोंडी पाटील येथेही उपबाजार समितीसाठी जागा उपलब्ध करण्याच्या प्रक्रियेत प्रयत्न झाले. मुंबई कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या संचालकपदापर्यंत पोहोचल्यामुळे त्यांच्या सहकार क्षेत्रातील कार्याचा आवाका स्थानिक बाजारपेठेपलीकडेही विस्तारला. उपबाजार उभारण्यामागील संकल्पना केवळ बाजार समितीच्या भौतिक विस्तारापुरती मर्यादित नसते. शेतकऱ्यांना बाजारपेठेपर्यंत पोहोचणे सुलभ व्हावे, वाहतुकीचा खर्च कमी व्हावा, शेतीमालाची विक्री अधिक कार्यक्षमतेने करता यावी आणि ग्रामीण भागात आर्थिक व्यवहारांना चालना मिळावी, अशा अपेक्षा त्यामागे असतात. त्यामुळे नेप्तीसारख्या उपबाजाराच्या उभारणीचा उल्लेख करताना त्यातून शेतकऱ्यांना मिळालेल्या प्रत्यक्ष लाभाचाही विचार करणे आवश्यक आहे. सहकार क्षेत्राचे राजकारणाशी असलेले नाते महाराष्ट्रात जुने आहे. बाजार समित्या, सहकारी साखर कारखाने, दूध संघ आणि पतसंस्था यांसारख्या संस्थांनी ग्रामीण भागात आर्थिक व्यवहारांबरोबरच नेतृत्वाची केंद्रेही निर्माण केली. या संस्थांमधून अनेक नेते पुढे आले; त्याच वेळी या संस्थांवरील नियंत्रणासाठी राजकीय स्पर्धाही झाली. त्यामुळे सहकारातील नेतृत्वाचे मूल्यमापन करताना विकासकामांची नोंद घेण्याबरोबरच संस्थात्मक पारदर्शकता, सभासदांचे हित आणि निर्णयप्रक्रियेची उत्तरदायित्वपूर्ण रचना यांनाही महत्त्व द्यावे लागते. कोतकर यांच्या सहकारातील योगदानाची नोंद घेताना हा व्यापक संदर्भ महत्त्वाचा ठरतो. कारण एखाद्या नेत्याचा सहकारातील प्रभाव किती होता, यापेक्षा त्या प्रभावाचा शेतकरी आणि सभासदांना किती फायदा झाला, हा प्रश्न अखेरीस अधिक महत्त्वाचा असतो. उद्योगविश्वातील वाटचाल आणि बदललेले सामाजिक स्थान राजकारण आणि सहकाराबरोबरच संदीप उद्योग समूहाचे संस्थापक म्हणून भानुदास कोतकर यांनी उद्योग क्षेत्रातही आपली ओळख निर्माण केली. राजकीय आणि सामाजिक क्षेत्रातील संपर्कांच्या पार्श्वभूमीवर उद्योगविश्वात उभे राहिलेले त्यांचे स्थान त्यांच्या सार्वजनिक जीवनाचा आणखी एक पैलू अधोरेखित करते. त्यांच्या प्रवासाचे वर्णन करताना सायकलपासून हेलिकॉप्टरपर्यंत पोहोचल्याची प्रतिमा वापरली जाते. या प्रतिमेत आर्थिक उन्नती, महत्त्वाकांक्षा आणि दीर्घ प्रयत्नांचे प्रतीक दिसते. मात्र, या प्रवासाचा अर्थ केवळ संपत्तीच्या वाढीत शोधता येणार नाही. एखाद्या व्यक्तीचे आर्थिक सामर्थ्य वाढते, तेव्हा तिचे सामाजिक स्थान, राजकीय संपर्क आणि स्थानिक निर्णयप्रक्रियेतील महत्त्वही बदलू शकते. ग्रामीण भागातून पुढे आलेल्या नेतृत्वासाठी हा बदल विशेष महत्त्वाचा ठरतो. उद्योग उभारण्यासाठी भांडवलाबरोबरच नियोजन, जोखीम स्वीकारण्याची तयारी, मनुष्यबळाचे व्यवस्थापन आणि सातत्य आवश्यक असते. कोतकर यांच्या कारकीर्दीत राजकारण, सहकार आणि उद्योग हे तीनही प्रवाह एकत्र आले. या तिन्ही क्षेत्रांतील उपस्थितीमुळे त्यांचे व्यक्तिमत्त्व स्थानिक राजकारणाच्या चौकटीपलीकडे गेले. तथापि, सार्वजनिक जीवनातील प्रभाव आणि व्यावसायिक यश यांच्यातील संबंधांचा विचार करताना सार्वजनिक हिताचा प्रश्न बाजूला ठेवता येत नाही. राजकारण आणि उद्योग या क्षेत्रांत काम करणाऱ्या कोणत्याही व्यक्तीच्या बाबतीत हितसंबंधांची पारदर्शकता, संस्थांच्या नियमांचे पालन आणि सार्वजनिक उत्तरदायित्व या बाबी महत्त्वाच्या असतात. कोतकर

Bhanudas Kotkar : केडगावच्या राजकारणातून शहराच्या सत्ताकेंद्रापर्यंतचा प्रवास! Read More »

img 20261025 wa0003

Bhanudas Kotkar Death : सायकलवरून नगरमध्ये आलेला माणूस ते ‘हॉटेल संदीप’चे साम्राज्य; भानुदास कोतकर यांच्या प्रवासाची चव आजही कायम…

Bhanudas Kotkar Death : मित्रांना स्वतःच्या हाताने मटण बनवून जेवू घालण्याची आवड, मित्रांच्या आग्रहातून सुरू झालेला व्यवसाय आणि जाहिरातींशिवाय महाराष्ट्रभर पोहोचलेली चव… भानुदास कोतकर यांचा प्रवास केवळ यशाची गोष्ट नाही, तर माणुसकी, मैत्री आणि कष्टांच्या बळावर उभ्या राहिलेल्या विश्वासाची कहाणी आहे. भानुदास कोतकर… नगरच्या राजकारणात आपला ठसा उमटवणारे व्यक्तिमत्त्व. मात्र, त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची ओळख केवळ राजकीय प्रवासापुरती मर्यादित नव्हती. त्यांच्या आयुष्यात मैत्रीला असलेले स्थान, मित्रांसाठी काहीही करण्याची तयारी आणि स्वतःच्या हाताने बनवलेल्या जेवणातून माणसे जोडण्याची त्यांची कला, हेही त्यांच्या जीवनाचे महत्त्वाचे पैलू होते. त्यांच्या हातच्या मटणाची चव आणि त्यांच्या स्वभावातील मोकळेपणा, या दोन्ही गोष्टींनी त्यांना माणसांच्या मनात वेगळे स्थान मिळवून दिले. केडगाव ते नगर… सायकलवरून सुरू झालेला प्रवास! भानुदास कोतकर यांच्या प्रवासाची सुरुवात केडगावच्या मातीतून झाली. केडगाव ते नगर हा प्रवास त्यांनी सायकलवरून केला. आजच्या काळात काही अंतर पार करण्यासाठीही वाहनांची गरज भासते.पण त्या काळात सायकल हाच त्यांच्या प्रवासाचा सोबती होता. पुढे याच माणसाने आपल्या कर्तृत्वाच्या जोरावर व्यवसायाचे मोठे विश्व उभे केले. मात्र, या प्रवासात त्यांच्या स्वभावातील साधेपणा कायम राहिला. नगरमध्ये एखाद्या कट्ट्यावर मित्र बसलेले असायचे. भाऊ नगरमध्ये आले की मित्रांचा ठरलेला प्रश्न असायचा, “भाऊ, आज काय भेटतंय?” भाऊंचे उत्तरही तितकेच साधे आणि आपुलकीचे असायचे, “चला, आपल्या घरी जेवायला!” या एका वाक्यात भाऊंचा स्वभाव सामावलेला होता. कोण किती मोठा आहे, कोणाचा काय फायदा होईल, याचा विचार न करता मित्रांना घरी बोलावायचे, स्वतःच्या हाताने मटण बनवायचे आणि मनापासून जेवू घालायचे. त्यांच्या घरी होणाऱ्या या मैफलींमध्ये केवळ जेवण नसायचे; तिथे मैत्री असायची, हास्यविनोद असायचे आणि माणसांना आपलेसे करणारी ऊब असायची. मित्रांच्या आग्रहातून जन्माला आले ‘हॉटेल संदीप’! भाऊंच्या हातच्या मटणाची चव मित्रांना इतकी आवडायची की, जेवणाचा कार्यक्रम हा त्यांच्या मित्रपरिवारासाठी खास अनुभव बनला होता. अशाच एका मैत्रीपूर्ण मैफलीत काही मित्रांनी त्यांना सल्ला दिला. “भाऊ, तुम्ही बनवलेले मटण इतके छान असते, त्याची चव लोकांना खूप आवडेल. मग एखादे छोटेसे हॉटेल का सुरू करत नाही?” भाऊंचा स्वभावच मोकळा. मनात आलेली गोष्ट मनापासून स्वीकारणारे. मित्रांचा सल्ला ऐकून त्यांनीही सहज होकार दिला. आणि याच विचारातून एका छोट्याशा हॉटेलची सुरुवात झाली. सुरुवातीच्या या व्यवसायाला पुढे ‘लोकसेवा’ (धाबा )नावानेही ओळख मिळाली. त्यानंतर आपल्या पहिल्या मुलाचे नाव संदीप यावरून त्यांनी हॉटेलला ‘हॉटेल संदीप’ हे नाव दिले. या नावामागेही एक भावनिक नाते होते. व्यवसायाला नाव देताना त्यांनी केवळ बाजारपेठेचा विचार केला नाही, तर आपल्या कुटुंबातील नात्यालाही त्यात स्थान दिले. एका छोट्याशा हॉटेलपासून सुरू झालेला हा प्रवास पुढे कधी मोठ्या व्यवसायात बदलला, हे कळलेच नाही. नगर, ठाणे आणि पुणे अशा शहरांमध्ये हॉटेल संदीपच्या जवळपास आठ शाखा उभ्या राहिल्या. एका घरगुती चवीने व्यवसायाचे मोठे साम्राज्य उभे केले. जाहिरात नव्हे, चवीने जिंकली माणसांची मने! आजच्या काळात एखादा व्यवसाय उभा करायचा म्हटले की जाहिरात, मोठमोठे फलक, सोशल मीडिया आणि प्रसिद्धीची विविध साधने डोळ्यांसमोर येतात. मात्र, भानुदास कोतकर यांच्या हॉटेल संदीपच्या प्रवासात सर्वांत मोठी जाहिरात ठरली ती म्हणजे त्यांच्या हातची चव! या चवीची प्रसिद्धी करण्यासाठी मोठमोठ्या जाहिरातींचा आधार घेतल्याची गरज भासली नाही. एका माणसाने मटणाची चव घेतली, त्याला ती आवडली आणि त्याने आपल्या मित्राला सांगितले. त्या मित्राने आणखी कोणाला सांगितले. अशा रीतीने एका ग्राहकाकडून दुसऱ्या ग्राहकापर्यंत पोहोचणारी ही प्रसिद्धी वाढत गेली. यालाच आजच्या भाषेत ‘माऊथ पब्लिसिटी’ म्हणतात. पण भाऊंच्या बाबतीत ती केवळ व्यवसायाची युक्ती नव्हती; ती त्यांच्या हातच्या चवीवर लोकांनी व्यक्त केलेली विश्वासाची पावती होती. चांगली चव माणसाला पुन्हा तिथे घेऊन येते. पण चव टिकवण्यासाठी सातत्य लागते, व्यवसाय वाढवण्यासाठी शिस्त लागते आणि लोकांचा विश्वास टिकवण्यासाठी प्रामाणिकपणा लागतो. भाऊंच्या स्वभावातील हीच वैशिष्ट्ये त्यांच्या व्यावसायिक प्रवासाला पूरक ठरली. शिस्त, प्रामाणिकपणा आणि माणसांवर विश्वास! भानुदास कोतकर यांच्या व्यक्तिमत्त्वात शिस्त आणि प्रामाणिकपणाला महत्त्वाचे स्थान होते. माणसांशी बोलताना सहजपणा, वागण्यात मोकळेपणा आणि नात्यांमध्ये आपलेपणा, ही त्यांची ओळख होती. एखादी व्यक्ती भेटली की तिला आपलेसे करून घेण्याची त्यांची हातोटी होती. समोरच्या माणसावर विश्वास ठेवताना ते मनापासून विश्वास ठेवायचे. माणसांना आपले समजण्याची त्यांची वृत्ती त्यांच्या स्वभावाचा भाग होती. अर्थात, या विश्वासातून त्यांना काही वेळा त्रासही सहन करावा लागला असेल; पण त्यामुळे माणसांशी जोडले जाण्याची त्यांची सहज वृत्ती संपली नाही. कारण काही माणसे व्यवहाराच्या गणिताने नाती जोडत नाहीत. त्यांच्यासाठी मैत्री म्हणजे फायद्याचा सौदा नसतो. आपल्याकडे जे आहे, त्यात दुसऱ्याला सहभागी करून घेणे, त्याला आपलेपणाची जाणीव करून देणे आणि त्याच्या आनंदात आनंद मानणे, हेच त्यांच्यासाठी महत्त्वाचे असते. भाऊंच्या मित्रांसाठीच्या जेवणावळी या याच स्वभावाचे प्रतीक होत्या. स्वतःच्या हाताने बनवलेले मटण मित्रांना वाढताना त्यांना मिळणारा आनंद आणि पुढे त्याच चवीतून उभा राहिलेला व्यवसाय, यांचा परस्परांशी अतूट संबंध होता. हातात चव, मनात माणुसकी! भानुदास कोतकर यांच्या आयुष्याकडे मागे वळून पाहिले, तर सायकलवरून केलेला केडगाव ते नगर प्रवास, मित्रांसोबतच्या जेवणावळी, मित्रांच्या आग्रहातून सुरू झालेला हॉटेल व्यवसाय आणि पुढे विस्तारलेल्या हॉटेल संदीपच्या शाखा, असा मोठा पट डोळ्यांसमोर उभा राहतो. पण या सगळ्या प्रवासात एक गोष्ट समान राहिली—माणसांशी जोडलेले नाते! हॉटेलच्या व्यवसायात चव महत्त्वाची असतेच; पण त्या चवीला ओळख मिळवून देणारी माणसे असतात. एका छोट्या हॉटेलपासून अनेक शाखांपर्यंत पोहोचलेल्या या प्रवासात ग्राहकांचा विश्वास आणि मित्रपरिवारातून पसरलेली प्रसिद्धी यांचे महत्त्व नाकारता येणार नाही. भाऊंच्या आयुष्याची ही कहाणी म्हणूनच केवळ एका व्यावसायिकाच्या यशाची कहाणी राहत नाही. ती स्वप्न पाहणाऱ्या, कष्ट करणाऱ्या, माणसांवर विश्वास ठेवणाऱ्या आणि स्वतःच्या कर्तृत्वाने ओळख निर्माण करणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाची कहाणी बनते. आज भानुदास कोतकर यांची आठवण काढताना त्यांच्या राजकीय कारकिर्दीची चर्चा होईल, त्यांच्या सामाजिक संपर्कांची आठवण होईल; पण त्यांच्या हातच्या मटणाची चव चाखलेल्या मित्रांच्या स्मरणात मात्र वेगळेच चित्र जिवंत असेल—कट्ट्यावर बसलेले मित्र, त्यांना घरी जेवायला बोलावणारे भाऊ आणि स्वतःच्या हाताने बनवलेले जेवण प्रेमाने वाढणारा माणूस! कारण काही माणसे केवळ आपल्या पदाने किंवा संपत्तीने मोठी होत नाहीत. ती मोठी होतात आपल्या माणसांसाठी जगण्याच्या वृत्तीने. त्यांच्या हातची चव जिभेवर रेंगाळते आणि त्यांच्या स्वभावातील आपुलकी मनात घर करून राहते. भानुदास कोतकर यांचा प्रवास सांगतो की, व्यवसाय उभा करण्यासाठी भांडवल लागते; पण व्यवसायाला माणसांच्या मनात स्थान मिळवून देण्यासाठी विश्वास लागतो. जाहिरातींनी नाव पोहोचते, पण चवीने आणि माणुसकीने नाते जोडले जाते. भाऊंच्या हातच्या मटणाला लाभलेली लोकप्रियता आणि त्यांच्या भोवती जमणारा मित्रपरिवार, हे त्या नात्याचेच प्रतीक होते. त्यांच्या आयुष्याची ही आठवण सांगताना एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवते—ज्याच्या हातच्या चवीत माणुसकी मिसळलेली असते, त्याची आठवण केवळ ताटापुरती मर्यादित राहत नाही; ती माणसांच्या मनात कायमची घर करून राहते.

Bhanudas Kotkar Death : सायकलवरून नगरमध्ये आलेला माणूस ते ‘हॉटेल संदीप’चे साम्राज्य; भानुदास कोतकर यांच्या प्रवासाची चव आजही कायम… Read More »

donald trump

Donald Trump : भारत-पाकिस्तान युद्ध थांबवण्यासाठी 250 टक्के टॅरिफची धमकी; ट्रम्प यांचा पुन्हा मोठा दावा

Donald Trump : भारत आणि पाकिस्तान यांच्यात २०२५ मध्ये झालेला लष्करी संघर्ष आपण अमेरिकेच्या व्यापार शुल्काची धमकी देऊन थांबवला, असा दावा अमेरिकेचे राष्ट्राध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांनी पुन्हा एकदा केला आहे. भारत आणि पाकिस्तान या दोन्ही देशांना अमेरिकेसोबत व्यापार करता येणार नाही आणि दोन्ही देशांवर २५० टक्के आयात शुल्क लावले जाईल, असा इशारा आपण दिला होता. त्यानंतर दोन्ही देशांनी गोळीबार थांबवला आणि संघर्ष संपला, असे ट्रम्प यांनी म्हटले आहे. २३ ऑक्टोबर रोजी फ्लोरिडा येथे आयोजित प्रचारसभेत बोलताना ट्रम्प यांनी हा दावा केला. या वेळी त्यांनी भारत-पाकिस्तान संघर्षाचा उल्लेख करताना ११ विमाने पाडण्यात आल्याचेही सांगितले. मात्र, त्यांच्या या दाव्याला भारताने यापूर्वीच नकार दिला असून, युद्धविरामामध्ये कोणत्याही तिसऱ्या देशाची मध्यस्थी झालेली नसल्याची भारताची भूमिका आहे. २५० टक्के टॅरिफची धमकी दिल्याचा ट्रम्प यांचा दावा फ्लोरिडा येथील सभेत ट्रम्प यांनी आंतरराष्ट्रीय स्तरावरील आपल्या कथित राजनैतिक कामगिरीचा उल्लेख केला. भारत आणि पाकिस्तान हे दोन्ही अण्वस्त्रसज्ज देश असल्याने त्यांच्यातील संघर्ष मोठ्या युद्धात बदलण्याची शक्यता होती, असे त्यांनी सांगितले. ट्रम्प यांच्या म्हणण्यानुसार, त्यांनी दोन्ही देशांच्या नेतृत्वाला अमेरिकेसोबत व्यापार सुरू ठेवायचा असेल, तर संघर्ष थांबवावा लागेल, असा संदेश दिला होता. अन्यथा दोन्ही देशांवर २५० टक्के आयात शुल्क लावले जाईल आणि अमेरिकेसोबत व्यापार करणे अशक्य होईल, असा इशारा दिल्याचे त्यांनी सांगितले. या धमकीनंतर दोन्ही देशांचे नेते नाराज झाले होते. मात्र, त्यानंतर त्यांनी गोळीबार थांबवला आणि युद्ध संपले, असा दावा ट्रम्प यांनी केला. हा घटनाक्रम त्यांच्या दृष्टीने अमेरिकेच्या आर्थिक दबावाचा परिणाम असल्याचे त्यांनी सभेत सांगितले. भारत-पाकिस्तान संघर्षात 11 विमाने पाडल्याचा उल्लेख ट्रम्प यांनी आपल्या भाषणात भारत आणि पाकिस्तानमधील संघर्षादरम्यान ११ विमाने पाडण्यात आल्याचा उल्लेख केला. मात्र, ही विमाने नेमकी कोणत्या देशाची होती, त्यांचे नुकसान कसे झाले किंवा या आकड्याचा आधार काय आहे, याबाबत त्यांनी सविस्तर माहिती दिली नाही. यापूर्वीही ट्रम्प यांनी या संघर्षादरम्यान विमानांचे नुकसान झाल्याचे वेगवेगळे आकडे सांगितले आहेत. त्यामुळे त्यांच्या ताज्या विधानातील ११ विमानांचा आकडा स्वतंत्रपणे पडताळणे आवश्यक आहे. भारताने या संघर्षाबाबत ट्रम्प यांनी केलेल्या दाव्यांवर आक्षेप घेतला आहे. भारताची भूमिका काय आहे? भारताने भारत-पाकिस्तान संघर्ष थांबवण्यात अमेरिकेची मध्यस्थी असल्याचा दावा सातत्याने फेटाळला आहे. भारताच्या अधिकृत भूमिकेनुसार, २०२५ मधील ऑपरेशन सिंदूरदरम्यान लष्करी कारवाई थांबवण्याबाबत भारत आणि पाकिस्तानच्या लष्करी अधिकाऱ्यांमध्ये थेट संपर्क झाला होता. भारताच्या म्हणण्यानुसार, १० मे २०२५ रोजी पाकिस्तानच्या लष्करी संचालन महासंचालकांनी (DGMO) भारतीय समकक्षांशी संपर्क साधून लष्करी कारवाई थांबवण्याची विनंती केली. त्यानंतर दोन्ही देशांमध्ये संघर्षविरामाबाबत सहमती झाली. भारताने पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या भूमिकेचा संदर्भ देत तिसऱ्या देशाच्या मध्यस्थीमुळे लष्करी कारवाई थांबवण्यात आली, हा दावा मान्य केलेला नाही. त्यामुळे ट्रम्प यांच्या विधानाशी भारताची अधिकृत भूमिका जुळत नाही. ऑपरेशन सिंदूरची पार्श्वभूमी २२ एप्रिल २०२५ रोजी जम्मू-काश्मीरमधील पहलगाम येथे दहशतवादी हल्ला झाला होता. या हल्ल्यानंतर भारत आणि पाकिस्तान यांच्यात तणाव वाढला. त्यानंतर भारताने ७ मे २०२५ रोजी ऑपरेशन सिंदूर सुरू केले. या कारवाईदरम्यान पाकिस्तान आणि पाकव्याप्त काश्मीरमधील दहशतवादी पायाभूत सुविधांना लक्ष्य करण्यात आले. त्यानंतर दोन्ही देशांमध्ये लष्करी संघर्ष वाढला. अखेर १० मे रोजी लष्करी कारवाई थांबवण्याबाबत सहमती झाल्याचे भारताने सांगितले. या संघर्षाच्या समाप्तीमध्ये अमेरिकेची भूमिका नेमकी काय होती, याबाबत ट्रम्प यांचे दावे आणि भारताची भूमिका वेगवेगळी राहिली आहे. ट्रम्प यांना नोबेल शांतता पुरस्कार न मिळाल्याची खंत फ्लोरिडा येथील सभेत ट्रम्प यांनी आपण आठ युद्धे संपवली असल्याचा दावाही केला. विविध आंतरराष्ट्रीय संघर्ष सोडवण्यासाठी प्रयत्न करूनही आपल्याला नोबेल शांतता पुरस्कार मिळाला नसल्याची खंत त्यांनी व्यक्त केली. भारत-पाकिस्तान संघर्षाचा उल्लेख करताना त्यांनी पुन्हा एकदा आपल्या राजनैतिक प्रयत्नांना यश मिळाल्याचे सांगितले. मात्र, संघर्ष थांबवण्यामध्ये अमेरिकेच्या व्यापार शुल्काच्या धमकीचा निर्णायक परिणाम झाला होता, या त्यांच्या दाव्याला भारताने मान्यता दिलेली नाही. भारत आणि अमेरिका यांच्यातील व्यापार चर्चा आणि राजनैतिक संबंधांच्या पार्श्वभूमीवर ट्रम्प यांचे हे विधान महत्त्वाचे मानले जात आहे. व्यापार शुल्काचा वापर करून आंतरराष्ट्रीय संघर्ष थांबवल्याचा दावा ट्रम्प वारंवार करत आहेत. मात्र, भारताने संघर्षविरामाची प्रक्रिया द्विपक्षीय लष्करी संपर्कातून झाल्याचे स्पष्ट केले आहे. त्यामुळे या प्रकरणात दोन वेगवेगळ्या भूमिका समोर येत आहेत. ट्रम्प यांच्या म्हणण्यानुसार, अमेरिकेच्या आर्थिक दबावामुळे संघर्ष थांबला; तर भारताच्या म्हणण्यानुसार, लष्करी कारवाई थांबवण्याबाबतचा निर्णय भारत आणि पाकिस्तान यांच्यातील थेट संपर्कातून झाला.

Donald Trump : भारत-पाकिस्तान युद्ध थांबवण्यासाठी 250 टक्के टॅरिफची धमकी; ट्रम्प यांचा पुन्हा मोठा दावा Read More »